78 |. RUMPHIA. 
constare docebit. Porro magis congrua nature sententia esse videtur, spatham in Pistiá unum tantummodo florem 
femineum, et pro numero antherarum tres ad octo masculos includere , quam si binos modo flores unisexuales singulis 
spathis tribuas. Tam simplex organisatio et structura Zemn@ magis propria est, quee quodammodo imaginem sive typum 
organisationis 4roiídearum refert , sed jam defectu spadicis, cui flores ebracteati inserantur, ab iis recédit. Talis autem 
spadix , sive liber sit, ut vulgo, sive aliquo modo spathee sit connatus, character quam maximé essentialis hujus familia 
est censendus : qui cum etiam in Pistid adsit, eo minus dubitavi hoc ei genus accensere, cum hoc florum neque femineorum 
nec masculorum formatio vetare videtur, quorum similes et in aliis quibusdam Aroideis reperimus. 
OBSERVATIO ۰ 
Porrer in Enc. Bot. V. p. 354. et Diet. des Se. nat. XLI. p. 155. jam monuit, formam spathee (quam ille corollam 
appellat), si variorum auctorum figuras spectes, quee omnes ad Pistiam stratioten Linn. citantur, diversissimam esse, 
itaque questionem proposuit « Utrum forme iste essent varietates, an ad distinctas species referenda ? — Nobis illas diver- 
sitates hoc loco paulo accuratius spectare libet. Auctore Pruwin , limbus spathz est linguseformis, superné valdé angustatus 
et recurvatus : si Ruszvıo fides est habenda, ovatus et emarginato-obtusatus. Figura Jacoumı eum ostendit ovatum atque 
acutum quod satis congruit et cum Roxsvnem figura et cum egregià Turrını Analysi in Planches Bot. adjunctis Diet. des 
se. nat, Paris, 1816-1829. Si autem he figures et descriptiones sunt fideles, quod vix in dubium vocare licet, ha ۵ 
species, quee huc usque uno eodemque nomine confundebantur, distingui possent : 
1° Pistia stratiotes, prima species a Linneo in Florá Zeylanicà, p. 152. n^ 322 memorata; ad quam referri possent 
Stratiotes aquatica vera Park. p. 1249 cum fig., Stratiotes ZEgyptiaca e Maderaspatana Moriss. Hist. Pl. III. p. 619. 
Sect. 15. tab. 4., Plantago aquatica Bont. p. 129 et Herb. Amb. VI. p. 177. tab. 74. fig. 9, Zala Asiatica Lovn. Flor. 
Coch. p. 492, et figura Roxs. Corom. III. tab. 268. Hoc in India orientali latissime est divulgata, ubi in paludibus 
stagnantibus, lacubus exiguis , et crebro etiam in agris oryzá consitis, quibus aqua superfusa est, socia occurrit. Probatur 
hoc speciminibus junioribus ex Herbario Pavitt Hermanni, nomine Cingalesio Binepele, aliisque ad Burmannos ex eàdem 
Zeylaniá missis, nomine vernaculo Die Parendael (corrupto, ut videtur, ex Dyaparadhael, vid. Bunu. Thes. Zeyl. 
p. 222.); etiam exempla a Commerson in Javá collecta ex Herbario Pariensi et Viri Nob. De Lessert huc sunt referenda , 
atque illa, que quidam Bousovzr ex alià parte Indie orientalis ad Dr Lessert misit. Roxsuren, Lecuenavir et Mack eam 
multis etiam locis in orà Coromandelie repererunt, in regionibus et altioribus et depressis, ubivis in aquis stagnantibus 
aut in lacubus, maximé vicinis Gazg fluvio. Secundum exemplum in Herbario Venrenari (cujus De Lessert nunc possessor 
est) hac species Z7oride etiam propria esse videtur. Foliis instructa est crassissimis, fragilibus, planiusculis, plané 
novellis formà rotundato-obovatà, dorso tantummodo quinque fere plicis sive costis elevatis, deinde cuneiformibus, 
retusis, subtus nervis 7-9-costatis, spathá inter pistillum et antheras manifesté constrictá, limbo ovato acuto. Processum ex 
hoc limbo orientem Loureiro tanquam « nectarium diphyllum foliolo postico majore » describit, quod cum iis, quee de ea re a 
Roxsuren sunt relata, et meis etiam observationibus optimé congruit, sed nulla prorsus ratione cum relatis a Jacquin et 
Acn. RıcıarD aut cum Turrini analysi modo memorata consentit. Constat hic processus tubo infundibuliformi, ore leviter 
repando , partem spadicis distinctam circumcludente, anticé ad basin appendicem exiguam , versus pistillum inclinatam, 
lunulatam , subfornicatam, membranaceam , exserente. Fieri sané potest, ut hcec planta ab avibus gregariis, que insectis 
aquaticis, larvis polypisque inter ejus radices fibrosas crebro degentibus vescuntur et simul semina ejus deglutiunt, 
jam olim et hodie etiam ad irriguas Nili ripas et ulterius occidentem versus transferatur : haec enim semina diu in extis 
earum latere possunt, neque tamen vis germinandi imminuitur, ut in multis aliis seminibus, e. c. Loranthearum و‎ Myristi- 
cearum , cet., videmus : attamen accuratius inquirendum esse videtur, an reverá planta /Egyptiaca eadem sit, que Indiae 
orientalis. Mihi enim nulla ex /Egypto specimina ob oculos venerunt; sed si ex figura Aurin. Plant. Æg. 42. (repetitä 
in J. Bavn. Hist. pl. III. p. 787. et Moriss. Hist. pl. III. Sect. 15. tab. 4) judicare licet, hae jam foliis acutis, quae 
Indica species nunquam habet, differret. Alia vero in manibus mihi sunt specimina, quee nunc quidem ob folia magis 
rotundato-obovata obiter retusa , precipue infra longè magis hirsuta ibique statu juvenili costis altius marginem versus 
excurrentibus , tanquam varietatem rotundatam P. stratiote indicare volo, licet non dubitem, quin in recentibus floren- 
tibusque sufficiens discrimen specificum discerni queat. Insuper enim non magis foliis longé minoribus, quam structurá 
vasorum minus ramosá ac tenuiori insignis esse videtur, ut vel siccato statu vasa propria in superficie foliorum non sint 
conspicua. Huc referenda sunt specimina a Pxrrr-Tnovans in Madagascarid, alia a Mact circa Para in America meridionali 
collecta, (utraque in Herbario Parisiensi) forté etiam minora specimina, quee Vir Cl. Lerrıeur e paludosis Sencgambia 
locis, vulgo Savannes noyées , attulit et humanissimé mecum communicavit, licet his magna cum teneris individuis P. stra- 
tiote sit similitudo. 
2° Pistia minor, sive Kiamban Kitsjil Herb. Amb. VI. p. 177., quam Runeuros nonnisi in transitu velut alteram 
speciem memoravit, quee tamen omnino manet valdé dubia. Crescit in Moluccis in puteis, sed nunquam in aquis aut 
paludibus apricis. Preecedenti multo minor folia habet tenuia , undulato-plicata , glabra, flavido-virescentia , saporis non 
adeo acris, quam superioris. Haud improbabile videtur, Prox. Nympheam minimam Maderaspatana foliis alas papilionum 
referentibus Almag. p. 267. tab. 207. fig. 6. huc pertinere. 
9? Pistia crispata. Kodda-pail Hort. Malab. XI. p. 63. tab. 32. — Nymphea Indica, latioribus albicantibus foliis و‎ 
margine crispatis Prox. Mantissa p. 137. — Stratiotis ZEgyptie Antiquorum species Guiapo, quam et Darairo s. Dalairo 
vocant G. J. CawELLOo Stirp. Ins. Luzon. in Ras. Hist. pl. III. Append. p. 40. Secundum Raren icona a P. stratiote 
recedere videtur cum foliis cuneato-spatulatis superné magis repando-crispatulis, tum inprimis forma spathe, cujus limbus 
