ARISARUM. 91 
Arisarum latifolium majus et alterum Bavu. Pin. p. 196. — Borru. Ind. pl. Lugd. Bat. p. 177. — 
Tovnwzr. Inst. bot. p. 161. 
Arisarum latifolium primum et alterum / p. 73. —Esuso. Pann. p. 303. — Lor. 
Icon. 598. — J. Baum. Hist. pl. IT. p. 786. — Ras. Hist. pl. I. p. 580. et IT. p. 1211. 9. 
Arum humile s. Arisarum latifohum majus Moriss. Hist. pl. III. p. 544. sect. 13. tab. 6. fig. 15. 
Arisarum serpentinum, rotundiore folio Barret. Icon. 573. 
Arisarum latifolium colubrinum Barrer. Icon. 1130. 
Hasır. in Mauritaniz, Morez, Italia, Lusitania, Hispanise, Provinciee Gallicæ nemoribus. Ceterum lectorem ad acuratis- 7 
simam hujus plantee descriptionem Ricnanpr patris, quam et filius et Vir Cl. Kunta in scriptis modo citatis prodide- - 
runt, relegatum volo. 
OBSERVATIO. 
Copia satis magna speciminum siccatorum ex variis regionibus, que presertim in Herbario Parisiensi inspexi, cum ' 
foliorum formå , magnitudine et substantiá , tum spathae magnitudine ac colore insigniter differunt. Inprimis quz a V. Nob. 
Horrmansess ex Portugallià advecta sunt foliis triangularibus cordato-hastatis satis magnis, tum pedunculis petiolo fere 
dimidio brevioribus, denique spathá fuscá minore distinguuntur. Exemplum his plané simile sed lesum in Herbario 
V. Cl. A. L. oe Jussu reperitur, anno 1717 in Extramadurá siccatum , addità inscriptione. « Arisarum latifolium alterum 
C. B.» In his itaque sinus baseos foliorum est levis ac dilatatus, cum in aliis omnibus a me inspectis exemplis profundus 
estet admodum apertus. Merito igitur varietatem sistere possunt, Zazifoliam scilicet, fortasse specie ab 4. vulgari diversam. 
His foliorum magnitudine vix inferiora sunt specimina, a V. Cl. DzsrowrAINES aliisque in Barbarià et septentrionali 
Africe ora collecta. Hane varietatem ob crassiorem foliorum substantiam crassifoliam dico. Spatha ejus longissime 
pedunculata paulo major est quam 4. vulgaris, in Europa meridionali crescentis, letius purpureo-striata, limbo acumi- 
natiore. Porro foliis apice subacuminatis insignitur, cum 4. vulgaris sunt apice acuta s. obtusa, quin etiam rotundata, 
ut v. c. in exemplo ab Apr. pe Jusstzu in insula Cyclopum reperto et mecum communicato : lobi baseos, ut 4. vulgaris, 
magis minusve sunt obtusi , «equi- s. inaequilongi, sinu magis minusve profundo aperto a se invicem distantes. Specimina 
a Despreavx in ۸0۳۵۵ circa Modon cellecta (in Herbario De Lessert) foliis nigro-maculatis, et alia ex insula Capreis in 
sinu Neapolitano allata varietatem afram manifesto cum 4. vulgari connectunt, ut dubius heeream, utri earum specierum ` 
sint tribuenda. Frustra quoque operam dedi, ut collatá utráque varietate indagarem, an forte peculiari spadicis formá 
distingui possent, cum hic, haud secus quam in A. vulgari, apice aut obiter tantum , aut sepe satis validé incrassatus et 
pro periodo inflorescentis magis minusve longus est. | ۱ 
2. ARISARUM PROBOSCIDEUM. 
A. foliis cordato-hastatis, spathze limbo apice filiformi-subulato declinato. 
Arum proboscideum Linn. Sp. pl. p. 966. 14. — Lam. Enc. bot. III. p. 10. 11. — Win. Sp. pl. IV. 
p- 485. 21 (excl. var. ۵۰ ad Ambrosiniam pertinens). — Spr. Syst. Veg. III. p. 768. 9. 
Arisarum flore in tenuem caudam abeunte Tourner. Inst. bot. p. 161. —Prtiv. Gaz. tab. 199. fig. 21. 
— Miu. Dict. n° 3. — Sıssar. Hort. Rom. 2. tab. 78. 
Arisarum minus proboscideum Bocc. Mus. IT. p. 61. tab. 50. — Was. Hist. pl. I. p. 580. 9. 
Arisarum latifolium minus repens cespitosum Barrel. Rar. 182. et Icon. 1150. 
Hasır. In monte Apennino. Nostrum Herbarium habet exemplaria a Gussose in saltibus nemorosis prope Cajetam et 
Stabiam collecta; unum quoque a Javsznr in ripà lacus Castel Gandolfo in Etruriä repertum. 
OBSERVATIO. 
Differt heec species a priori cum spatha acuminata multo longiori , tum maximé spadice acumine magis incrassato ibique 
leviter muricato. An Arum Pyreneum LAPEYR., mihi nonnisi brevi Cl. SrresGEL (l. c. 7.) diagnosi notum, pariter ad 
hocce genus sit referendum et ab 4. proboscideo satis differat, diligentior ostendet investigatio. 
