98 | RUMPHIA. 
alterum in Herbario Horti Botanici Parisiensis a Varrant relictum conspicatus sum, quie varietas angustata dici 
posset. — A precedenti specie differre videtur alia planta multo gracilior, ibidem crescens, venis multo tenerioribus, 
non ita approximato-parallelis ac pedunculo multo elongatiori. Hanc tanquam varietatem humiliorem hoc loco indico, 
“ut viri botanices periti ad diligens examen utriusque speciei vive instituendum excitentur. — Paucas hic animadver- 
siones de siccis exemplis ex Herbario Persont adjicere sufficiat. 
Descr. Planta glabra, pedalis, pseudo-caulescens. Caulis e tubere carnoso depresso-orbieulari in facie 
verticali circuitu densas fibras subsimplices emittente erectus, cylindraceus, inferné vaginis aliquot 
alternantibus tubulosis ore obliqué truncatis hinc acuminatis membranaceis e cinereo sordidé 
purpurascentibus tandem exaridis nervosis et diaphanis obtectus, quarum externe sunt breviores 
et laxiores, interne magis elongate et appresse , striatus و‎ que ac petioli et scapus modo viridulus 
modo mixturá purpureá, superné vulgo cum foliis duobus raro pluribus alternis approximatis 
erecto-patentibus et scapo solitario terminali. Folia patentia , circumscriptione cordato-triangulari , 
tres quatuorve pollices longa, quatuor ad sex. pollices lata, trisecta : petiolo 3-6-pollicari , 
compresso-tereti, striato, superné altenuato atque in superiori facie canaliculato, ad basin in 
vaginam tubulosam arcté vaginantem ore obliqué truncatam extenso. Segmenta in apice petioli 
sessilia, 25-4 poll. longa, 15- ultra 2 poll. lata, ovato-elliptica aut oblonga, acuminata, medium 
basi subacuminatum , lateralia obliqué-subacuta, extrorsum scilicet rotundato-gibbosiora , margine 
obsoletissimé erosulo-undulata , parallelo-penninervia ac siccata tenuissimé reticulata, supra 
saturaté viridia , subtus glauco-virescentia et obsoletissimé punctata و‎ herbacea و‎ mollia. Scapus e 
basi tubulosä petioli superioris exsertus , strictus , 2-3 poll. longus, superne aliquantisper incras- 
satus, striatus. Spatha vix 4 poll. longa, substantiá crassiusculo-herbaceá, fusco-atro-purpurea , 
virescenti- vel albido-vittata, aut omnis viridis fusco-marginata, aut denique sordidé purpurea 
viridi-marginata, basi in tubum feré bipollicarem infundibuliformem convoluta , fauce margi- 
nibus subauriculato-recurvis ; limbus ovatus , acuminatus , obliqué patens aut fornicato-declinatus. 
Spader tertia parte brevior quam spatha, erectus, clavatus, superné per duas partes totius 
longitudinis cylindraceo-incrassatus obtusus nudus nitidus et coloris straminei s. virescentis aut 
atro-rubentis, ad basin aut unisexualis, aut subandrogynus, supra flores admodum contractus 
ac plane nudus aut paucis corpusculis glanduleformibus instructus. Spadia masculus : stamina 
crebra, imá in cylindrum dimidium pollicis longum conferta, superiora magis distantia : 
filamenta, brevissima, carnosa, glomerulum aliquot antherarum ex loculis globosis supra poro 
"Transversal: dehiscentibus purpurascentibus formatarum suffulcientia. Spadix femineus : ovaria 
crebra , ovoideo-globosa, libera, in cylindrum ovoideum conferta , viridula , unilocularia , in fundo 
4-6 ovula ellipsoidea foventia. Stylus brevissimus. Stigma obtusum, e papillis plurimis albidis. 
Subinde pars spadicis contracta supra ovaria antheris rudimentariis aliquot angulato-ovoideis 
cuspidatis rubicundis ac paucis antheris perfectioribus glomerulatis ( attamen polline vacuis) est 
obsessa. Hec corpuscula rudimentaria in spadice fructifero parte inferiori spathe dilaceratä velato , 
cujus apex incrassatus emortuus est, insigniter adaucta invenio, scilicet in fila complures lineas 
longa crassa supra baccas densé spicatas prominentia mutata. Bacce obovoidex, carnose, 
rubre, 2-4-sperme. | 
9. ARIS/EMA RINGENS. 
A. foliis trisectis, segmentis sessilibus elliptico-ovatis subulato-acuminatis integerrimis, 
spadice clavato obtuso spathá auriculato-galeatá retusá breviore. 
Arum ringens Tuuxs. in Act. Soc. Linn. Lond. II. p. 337. - Sp. pl. IV. p. 480. 8 — 
Porm. in Enc. Bot. Suppl. II. p. 820. 28. — Ser. Syst. Veg. IIT. p. 769. 22 (excl. Syn. Rora). 
Arum triphyllum Toons. (haud Linn.) FI. Jap. p. 233. 
Hasır. In Japoniä circa Jedo, Nangasaki et alibi, atque illinc jam a longo inde tempore in hortos nostros transplantatum. 
Arum fornicatum Rora, hoc loco dubitanter a SrrenseLıo citatum , utpote nature plane diverse exclusi, que planta, 
scilicet, petiolis scapo brevioribus atque spadice elongato lineari spathá longiore jam a nostrá distinguitur. Magnitudo 
plantarum , inprimis foliorum, incredibile quantum variat و‎ cujus rei exemplo sunt folia a Tnunsers cum ۵ 
