104 
> 
RUMPHIA. 
varietatem huc relatam, citare non audeo. Forma spathe scilicet in istá figura haudquaquam cum nostrá plantá 
congruit, cujus etiam segmenta foliorufh (uno medio excepto) basi ad latus interius decurrunt, cum in plantá 
ProkrwETIANA ansata esse videantur. Neque magis ad exemplaria nostra referri possunt verba Lamarxu : 27 s’elöve 
rarement au-delà de neuf ou dix pouces, quorum jam petioli pedem longitudine adeequant, nisi hæc tanta luxuries 
: culture sit tribuenda. Hoc vero procul dubio statuere licet, nec Arum Dracontium Flore J aponicee THUNBERGT, 
neque Flore Cochinchinensis Loureiro, hue esse referenda. Quam facile autem plante vel genere diverse hoc 
Linneano titulo confundantur denuo Prnsowr herbarium me docuit : quà de re conferantur Arisema caudatum , 
A. Thunbergii, A. Cochinchinense et Suhria appendiculata. Sequentes notas minus copiosas secundum plantas siccatas 
descripsi. Habitus hujus plantee plane idem est, qui 4. tortuosi, A. japoniei, aliarum, videlicet pseudocaulescens , 
quibusdam petiolorum basibus coadunitis cum scapo terminali. 
Descr. Tota glabra. Tuber pugni magnitudine, spheroideum, zonatum, e lateribus stolones emittens : 
circa verticem radiculosum و‎ hie e centro caulem ima digito crassum, aliquot squamis brevibus 
ovatis velatum , rectum , superné sensim tenuiorem, teretem, e basibus conjunctis duorum vulgo 
peuolorum formatum, exserens. Petioli 8-12 pollices longi, inferné ferê crassitudine penne 
anserine basi dilatato-vaginanti, superné paulo tenuiores, teretes, striati, apice in duo brachia sive 
rachides divergentes horizontaliter patulas duos ad tres pollices longas divisi, quarum lateri supe- 
riori segmenta obliqué insident cum segmento brevi-ansato erecto alari. Folium pedati-sectum, 
circumscriptionis reniformis sive hastato-semiorbicularis , 6-7 pollices longum, 10-15 pollices 
latum, cum segmentis novem ad quatuordecim utrinque ad apices rachidum decrescentibus. 
Hee sunt 3-7 pollices longa, 1-2 pollices lata (extrema minora), lanceolato-oblonga , acuminata, 
basi subattenuata et hinc decurrentia , integerrima s. obiter repanda , subundulata, penninervi- 
reticulata, subtus costá crassá elevatá : segmentum alare vicinis dimidio feré brevius, apice 
etiam minus acuminatum et plerumque nonnisi brevissimé cuspidatum و‎ basi in ansam 1-! poll. 
longam angustatum. Scapus solitarius, terminalis, petiolo dimidio brevior ac tenuior, at illo 
saltem superné infra spatham crassior, arrectus, teres, striatus, carnosus. Spatha 2-3 poll. 
lato-oblonga , acuminata, erecta , inferné convoluta , 
longa, ut videtur, vegeto-persistens , lance 
superné hinc longitudinaliter aperta ac marginibus lateralibus involutis concava, membranacea : 
longitudinaliter striata, sub lente fusco-punctata, pallidé virescens; pars ejus convoluta ima 
gibbera. Spadiw rectiusculus aut leviter inclinatus, in basi crassiori organis fructificationis obsessus, 
superné nudus ac filiformi-attenuatus, spathá duplo feré longior, unisexualis s. subandrogynus : 
masculus aut agynus, aut ima infra stamina paucis ovariis continuis preditus, staminibus dense 
spiralibus polyandrus : femineus incompleté androgynus, supra pistillos in cylindrum densum 
ovoideum congestos spatio semipollicari sulcato gerens filamenta sparsa brevia compresso-conoidea 
carnosa superné decrescentia, antheris vulgo duabus s. tribus, raro uná, ovoideis obtusis latere 
utrinque sulco dehiscenti inscriptis sed tamen imperfectis lividis terminata. Anthera fertiles 
turgidiores, utrinque sulco longitudinali dehiscentes, flavo, terne s. quaterne rarius bine 
filamentis crassis brevissimis insidentes. Ovaria turbinata, lateribus angulata, supra flavido- 
viridula et discoideo-convexa , in stylum brevissimum attenuata, carnosa, unilocularia , in loculo 
basi ovula complura erecta funiculis umbilicalibus satis crassis longitudine inequalibus fundo 
affixa elongata fovens : ovaria suprema minus sunt turgida et minorem ovulorum numerum 
(3-5) quam inferiora continent. Stigma terminale, obtusum, subcapitatum , papillosum , 
albidum. 
16. ARISAMA ۲ 
A. foliis pedati-sectis, segmentis (7-11 aut pluribus) omnibus sessilibus lineari-lanceolatis 
acuminatis integerrimis, spadice subuliformi spathä erecta acuminata dimidio longiore. 
Hasır. In America septentrionali fide exemplorum a Bosc et Parisor ve Brauvors collectorum, quee in Herbario V. Nob. 
Baronis De Lessert servantur titulo 477 Dracontii. Est vero precedenti longé humilius et ab eo differt non solum 
quod segmentum intermedium non ansatum, sed etiam ceteris elongatius est. Ceterum non mirandum , si cum illà 
specie confusa fuerit, quácum habitu quam accuratissime convenit, atque adeo forma spathe spadicisque, nisi quod 
horum apex nudus minus sit elongatus. Segmentum intermedium 3 :-ultra 4 poll. longum, + poll. tantum latum, 
semper feré pollice longius quam bilateralia, extus utrinque decrescentia, ita ut extrema vix 1-1 poll. longa et 
