BIARUM. 115 
EXPLICATIO FIGURARUM. 
Tas. 29. 4rum Bovei, cujus A est planta spathá adhuc clausá, ut sequentes figure nat. magn. — B. Eadem spathä 
apertá. — C. Planta tantum foliis ornata. — D. Folium cum distributione nervorum in paginà dorsali. ( Analysin 
Brume, plantam ARCKENHAUSEN delineavit.) 
1. Spadix spathà denudatus , nat. magn., ceteris figuris magis minusve auctis. — 2. Anthera. — 3. Unum organorum 
longiorum setiformium supra pistilla. 
tudinalis ovarii. 
4. Unum horum organorum breviorum. — 5. Pistillum.— 6. Sectio longi- 
4. BIARUM 92 
D. foliis lanceolato-spathulatis obtusis. 
Arum acaule, foliis lanceolatis, spadice setaceo declinato Gronov. (haud Linn.) Flor. Orient. p. 117 
(excl. etiam Syn. ٣. 
Arisarum angustifolium , Rawwolffü, quod medium vocitetur Moriss. Hist. pl. ITI. p. 545. 
Arisarum Homaidt Rauw. Hodoep. 1. p. 115. 
Arisarum angustifolium von Inwonern Homeid genant Herb. Rauw. n° 99. 
Hazır. Item in Halepi montosis, ubi Ravworrr seculo decimo quinto plantam foliis tantum ornatam collegit, que in 
manibus mihi sunt et diserté probant, haec nequaquam ad plantam primo loco descriptam esse referenda , ut nonnulli 
auctores voluerunt. Potius ad B. Bovei referri possent, quamquam forma foliorum magis elongata et peculiare nomen 
ab incolis regionis huic plantee inditum discrimen specificum indicare videntur. Forté ad hanc plantam pertinet inflo- 
rescentia ab eodem Bové identidem in monte Líbano, mense Octobri A. 1832 reperta, quam in Herbario Viri Nob. 
Baronis De Lessert inspexi : magna huic cum B. Bovei est similitudo, sed multo gracilior est, spatha acuminatissima et 
spadix inter pistilla antherasque setis magis confertis obsessus. 1 cum hac etiam plané habitu congruit , 
nisi quod bases vaginantes petiolorum ejus multo sint elongatiores, utpote ultra pedem longa, et item vaginis teneris 
involutz : folia 3-4 poll. longa, ferê pollicem lata, apice obtusa, basi angustata. An igitur tantum varietas B. Bovei? 
5. DIARUM ز57‎ 
b. foliis lanceolato-linearibus acuminatis, spathá erecto-fornicatà acuminatissimá. 
Hazrr. in Oriente ab Oxivier et 18001218 repertum, quorum specimina in Herbario Horti botanici Parisiensis servantur. 
Hiec tamen sunt statu fructificationis admodum provecto, in quo superior pars spadicis plané est corrupta. In uno 
tantum specimine supra baccas immaturas inferior pars spadicis aderat: hec erat subuliformis et antheree ejus 
glomerate, quas examinavi, cum B. Bovei structurá accurate congruebant. Hec species a ceteris spathà parva 
fornicatä anticé feré ad basin usque longitudinaliter fissá maximé est insignis, quibuscum tamen habitu optime 
congruit. ۱ 
Descr. Tuber ex globoso ellipsoideum , magnitudine nucis juglandis, obsoleté zonatum, epidermide 
fuscá obtectum, circa verticem radiculosum , quà ex eo scapus vaginis tubulosis arcté involutus 
exoritur. Hæ autem vagine eádem sunt natura ac B. Bovei, supra accuratius descripte, sed ex 
illis, que scapum fructiferum adhuc velant, simul folia proveniunt, quod in alterá illä specie 
rarissimé obtinet. Folia 4 poll. - spithamam longa , 373 poll. lata, graminea , flexuoso-patentia , 
acuminatissima , basi in petiolum longè vaginantem attenuata, substantia crassa herbacex , 
levia, uninervia, supra atro-viridia, subtus pallidiora. Scapus sive pedunculus 25-4 poll. 
longus, rectus, teres, spathá terminatus erectá, ut videtur و‎ flavido-virescente , diu persistente. 
Inferior pars spathe feré pollicaris, lato-ovata , cucullata, superné in acumen angustum 2-11 
poll. longum flexuoso-assurgentem desinens, anticé feré ad basin usque fissa. Pistilla crebra , 
confertissima و‎ ovoidea, singula ovulum basifixum erectum ovoideum foventia. Stylus brevis. 
