122 
RUMPHIA. 
petiolis brevior. Spatha 5 - pollicaris, erecta, foliacea, extus sordidé virescens, intus atro-purpureo- 
fusca et in fundo striata, usque ad dimidium in tubum ovoideo-elongatum convoluta : limbus 
subfornicato-arrectus و‎ ovatus, acutus. Spadix longè minus elongatus quam in specie præce- 
denti, vix quartá parte longitudinis extra spatham conspicuus, rectus, intervallo satis extenso inter 
pistilla et antheras in cylindrum aggregatas setis subulatis horizontalibus aut recurvis carnosis 
pallidis sursum decrescentibus ornatus, supra antheras nudus, in clavam vix pollicarem cylin- 
draceam deorsum paulo crassiorem obtusam levigatam atro-fuscam incrassatus. Anthere parva , 
sessiles, densissimé conglomerate, tessulares, obtusé angulares, pressione difformes, rimis duabus 
incompletis oppositis dehiscentes. Ovaria turbinato-ellipsoidea , circa imam partem spadieis in 
spicam ovoideam congesta, mutuá pressione varié laterata, superné disco parvo subrotundo 
obtecta, cujus centro stigma convexum papillosum insidet, intus supra basin ad parietem internum 
oophoro parumper incrassato textura filamentosà obducto, cui funiculis umbilicalibus perbrevibus 
crassis duo ovula apposita elongato-ovoidea orthotropa sunt accreta. Bacc® ego. 1 in vertice 
umbilicate و‎ carnose, 1-2- sperma. 
12. ARUM ۰ 
A. foliis ovatis hastato-trilobis, lobis lateralibus lineari-lanceolatis arrectis, spathä 
superne ovata lanceolata acuminata, spadicis apice brevi cylindraceo obtuso. 
| b 
Arum foliis hastatis, cuspidibus inferioribus lateraliter protensis Gronov. Flor. Orient. p. 116. 
Arum minus Orientale longius auriculatum Moniss. Hist. pl. III p. 544. — Ras. Hist. pl. III. p. 580. 
Arum auriculis longissimis Ovidue arabum Rauw. Hodoep. 1. p. 116. 
« Ari minoris species. Wirdt von Inwonern Carsaa mj Ovidue vonn wegen seiner langen ohrlin also 
» genennet. Ein anders geschlecht der kleinen Natterwurtz و‎ das noch unbekandt. » (Incolis Carsaa mj 
Ovidue ob longas auriculas dicitur. Aliud genus Serpentarie minoris, adhuc incognitum.) Ravwzrr. 
Herb. N° 101. 
0 
Hasir. In montanis circa Aleppo. Planta Rauwolffiana optimé servata intimam hujus speciei affinitatem cum duabus 
precedentibus indicat, a quibus tamen lobis basilaribus magis elongatis et minuta inflorescentiá satis distinguitur. 
Paulo accuratius eam hoc loco investigemus. 
Descr. Tuber magnitudine mali minoris, sphaeroideum, rugosum, extus pallidé fuscum, intus albidum, 
vertice circa petiolos aliquot vaginis tunicatis circumdatos radiculis filiformibus obsessum. Folza 
radicalia, plerumque quaterna consociata, petiolis 6-8 poll. longis crassis dorso convexis ad faciem 
internam longissimé vaginantibus suffulta , hastato-triloba sive potus oblongo-ovata , subacuta , 
basi utrinque producta in binas appendices lineari-lanceolatas bipollicares acutas aut obtusas imá 
in petiolum decurrentes lateraliter inflexas, substantia crasse foliacee , mistinervia. Scapus e basi 
vaginant petioli intimi ortus, hoc brevior ac tenuior , teres , erectus , spathà terminatus. Spatha 
bipollicaris , explanata circumscriptionis ovato-lanceolate , inferné infundibuliformi- convoluta , 
superné acuminata, si e colore siccatz judicare licet albido-virens , spadicem tertiá parte superans. 
Spadix gracilis, 15 poll. longus, erectus, apice in clavam semipollicarem cylindricam obtusam 
nudam crassitie penne corvine incrassatus, sub hac interrupté androgynus. Flores masculi, ut 
in utráque specie antecedenti, intervallo satis magno a femineis disjuncti, quod setis brevibus 
satis crassis appressis aut erecto-patentibus carnosis pallidis obtectus est. 
Species imperfectissime note, que ad hanc sectionem referenda videntur. 
. ARUM (gyptium) extevum vest. — 14. ARUM (Orientale) minus moniss., in quo Arum orientale, angustifolium, 
acaulen ferm? , flore purpurascente Tourner. agnoscere mihi videor. Secundum delineationem hujus plantee (in Museo 
Horti botanici parisiensis vol. V. n. 8) ab ingeniosissimo pictore AUBRIET, qui Tournerort in itineribus comitatus est, 
