194 STERNEN 
Abr. Sectio potius 477 Linn. habendum, quam structurá organorum fructificationis satis ab hoc diversum ; quocirca hoc 
genus a V. Cl. Scuort constitutum tantummodo ob peculiarem habitum servari forté meretur. Habitu magis etiam cum 
Arisemate convenit, sed utrumque genus situ et fabricà florum masculorum satis differt. In Dracunculo hi constant 
antheris densissimé aggregatis, in phalanges conjunctis, sessilibus, imà circa spadicem unitis, ad latus utrumque 
oppositum sese aperientibus ; in Arisemate vero filamentis laxiusculé dispositis, in apice capitulum antherarum forma- 
tionis plané diverse atque alia ratione deliscentiam gerentibus : de d. conferantur quae de hoc genere supra 
dicta fuerunt. 
Disrars. Duas tantummodo species haud ullo dubio ad hocce genus referri posse censeo, que cum australem Europam 
habeant patriam et in hortis nostris botanicis satis frequenter reperiantur, omnem ampliorem earum descriptionem 
inutilem et supervacuam existimavi. Ideo vero analysin a me delineatam adjeci, quo melius magna hujus generis 
cum vulgari Ari specie affinitas perspiciatur ; de quà animadvertendum , inter flores masculos femineosque subinde, 
nec vero semper, hamulos carnosos reperiri solere. — An reverá ad hoc genus referenda sit Serpentaria major seu 
Dracunculus major polyphyllos و‎ Lusitanis Erva de Sancta Maria Pısonis Hist. Brasil. Lib. 1. 7. 27, in quà nonnulli 
Dr. polyphyllum Baun. agnoscere sibi videntur, id quod ego non video, vehementer est addubitandum. Equidem 
potius crediderim , plantam istam genuinum esse Dracontium. 
DRACUNCULUS POoLYPHYLLUS Tas. 37. G. 
Dr. foliis pedati-partitis, os (uniformibus) lanceolatis, intermediis majoribus, 
spathá intus sulcatà verrucosa, spadicis apice levigato. 
Arum Dracunculus LINN. Sp. pl. p. 964. — Mur. Dict. n. 8. — Scor. Flor. Carn. ed. 2. II. p. 210. 
— Hovrr. Nat. Hist. II. 11. p. 182. — Lau. Enc. bot. III. p. 7. tab. 740. fig. 2. — Gaertn. 
de Fruct. et Sem. pl. II. p. 19. tab. 84. fig. 1. — Wiio. Sp. pl. IV. p. 478. — Tun». [conogr. Veg. 
tab. XLIII. (excl. Anal.) — Roovzs. Phytogr. med. tab. 17. — Ser. Syst. Veg. LIL. p. 770. 
Arum, foliis palmatis , foliolis undecim lanceolatis integerrimis : intermediis majoribus, spadice 
clavato Linn. Hort. Cliff. p. 434. 
Serpentaria digitata vulgaris fructu rubro Barrer. Icon. 147. 
Dracontium majus Ras. Hist pl. IT. p. 1911. : 
Arum polyphyllum sive Dracunculus polyphyllus Moriss. Hist. pl. III. p. 548. Sect. 13. tab. 5. 
Arum polyphyllum, Dracunculus et Serpentaria dictum ; foliis venis albis eleganter striatis 6۰ 
Almag. p 52. — Ras. Hist. pl. III. p. 564. — Tourner. Inst. bot. p. 160. 
Arum polyphyllum, Dracunculus et Serpentaria dictum و‎ caule maculato , majus et elatius Pav. Herm. 
Hort. Lugd. Bat. p. 60. —Piux. Almag. p. 52. 
Dracunculus polyphyllus, foliis ex luteo variegatis Hort. Reg. Par. (fide speciminum ex Herb. 
VAILLANT.) — Tourner. Inst. bot. p. 160. 
Dracunculus major vulgaris J. Bavn. Hist. pl. IT. p. 789. 
Dracunculus polyphyllus C. Bav. Pin. p. 195. — Moriss. Hist. pl. III. p. 548. sect. 13. tab. 5. — 
Tourner. Inst. bot. p. 160. tab. 70. A. (folium.) 
Anguina Dracuntia Los. Icon. 600. 
Dracontium Don. pempt. 329. 
Hasır. In Gallia meridionali aliisque Europe australis regionibus locis incultis, ut v. c. in Cretá, cet. In Hefbario Horti | 
botanici Parisiensis specimen vidi a Sonnerat in Promontorio Bonz Spei collectum, quo planta ex Europa allata esse 
videtur. | 
EXPLICATIO FIGURARUM. 
Tas. 97. G. — 1. Spadix , spathà ima abscissá, cum figura sequenti magn. nat. — 2. Sectio longitudinalis partis infimee 
ejusdem. — 3. Stamina complura, antheris in primo dehiscentiz stadio, ut reliquae fere omnes figure magn. auct. 
— 4. Stamina , antheris plané apertis. — 5. Stamina nonnulla longitudine persecta. — 6. Sectio transversa duarum 
antherarum coadunitarum. — 7. Ejusmodi sectio duarum antherarum minorum difformium. — 8. Pistillum secundum 
longitudinem apertum , ut ovulorum situs appareat. — 9. Bacca, magn. nat. — 10. Eadem longitudinaliter aperta. 
— 11. Semen cum tegumento longitudinaliter persectum , ut situs embryi conspiciatur. 
