THERIOPHONUM. 127 
Hasır. In sylvis montium Nepaliee Bengaliz interioris, ad finem mensis Aprilis florens. In occidentali quoque parte 6 
locis montanis hzc species reperiri videtur, saltem si e quibusdam plantis judicare licet, quas ipse ibi investigavi, 
foliorum forma cum egregiá, quam Warzich edidit, figurá optimé congruentibus, preter quam quod hzc minora erant, 
quippe e novellis, ut videtur, plantis decerpta, quas florentes mihi parare non potui. In javanicis speciminibus 
agnoscere mihi videbar Katu-shena Horti Malab. XI. p. 41 tab. 21, figuram, que, si accuraté sit expressa, ad 
longé juniores plantas delineata fuit, at haud procul dubio alii quoque speciei ejusdem, ut videtur, generis tribui 
potest. Graviora tantum hoc loco ex accuratissimá Warrom descriptione reddere volui, quee simul magnam ejus cum 
proximá specie Americaná affinitatem indicent. 
Descr. Tuber maximum, globosum , e vertice lateribusque germinans, circum ambitum scapi radiculas 
breves emittens. Foliwm peractá florescentià proveniens, pedato-palmatum, pedale aut sesqui- 
pedale, circumscriptione rotundato-cordatum , multipartitum, segmentis oblongo-lanceolatis, 
acuminatissimis , membranaceis , atro-viridibus , penninerviis , nervis subtus maximé protuberan- 
tibus : segmenta intermedia majora, ad 6- pollicaria , lateralia sensim decrescentia et sinu profun- 
diori separata. Petiolus pedalis, cylindricus, basi crassá squamis nonnullis emarcidis vestitus. 
Inflorescentia, e tubere solitaria, raro duplex, scapo suffulta crasso, vix 2-pollicari, squamis 
aliquot membranaceis cito emarcidis cincto. Spatha maxima, crassa, e livido-purpurascens , intus 
lætè viridis ac purpureo-maculata ; basis tubulosa , pollices 2 ad 4 longa, parum tumida , superné 
hinc fissa ; limbus 1-2 pedalis , oblongo-lanceolatus , expansus , basi concaviusculá margine sinuato- 
repando, medio ad apicem integerrimus, recurvato-deflexus. Spad?w gracilis, spathá triente 
brevior; pars inferior sive tubo spathe inclusa 3-4 pollicaris , cylindrica, basi crassiori pollicari 
pistillifera, ad extremitatem superiorem staminifera و‎ medio per spatium trium pollicum purpu- 
rascens subnuda, organis nempe rudimentariis raris obsita; superior pars (sive appendix) feré 
pedalis, erecta, cylindrica, obtusa, livido-fusca, nuda. Stamina densa, brevissima, clavata, 
antheris crassis, bilocularibus, loculis superné utrinque foraminul hiantibus. Organa rudi- 
mentaria seriebus duabus tribusve raris inferiorem inter pistilla staminaque fertilia interstitii 
partem occupantia, elongata, clavata , carnosa, lutea; præterea alia minuta, cuspidata, per 
reliquum spatium sparsa. Ovaria conferüssima , elongato-turbinata , tetra- aut penta-édra, vertice 
plana, in fundo 2-ovulata. Stigmata adnata , plano-convexa. 
XI. THERIOPHONUM. 
Arum sp. Wicnr. — Typhonium sp. Scurr. 
CHARACTER ESSENTIALIS. 
Spatha inferne convoluta. Spadix superne nudus, inferné interrupté androgynus : 
organa rudimentaria infra et supra stamina. Anthere distincte, biloculares, loculis 
poro terminali dehiscentibus. Ovaria libera, 3-8-ovulata, ovulis erectis, een affixis. 
Bacce oligo- aut abortu mono-sperme. _ ۱ 
Vecer. Planta humilis, acaulis, radice tuberosá, habitu quibusdam Aris et magis etiam speciebus generis sequentis 
. simillima. Folia longissimé petiolata, cordato-hastata , mistinervia. Scapus solitarius, basibus interioribus petiolorum 
cinctus, spathá concolori terminatus. 
Abr. Aro et T'yphonio omnino quam maximé affine, ab utroque structurá ovariorum distinguitur. Etenim in speciebus 
Ari propriis ovula semper in ovariis altero lateri, hic autem in ipso fundo sunt affixa. A Typhonio vero cum ovariis 
pluri-ovulatis, tum antheris poris dehiscentibus diversum est, ut his duobus characteribus potius ad genus Sauro- 
matum spectet. 
Distris. Una an due species huic generi sint annumerandz , quarum patria est India orientalis, adhuc dubito; quà de re 
conferatur quon observatio. Necdum etiam constat , an forte ad hocce genus Arum minutum ۰ referendum sit. 
