TYPHONIUM. 131 
OBSERVATIO. 
Non alienum erit a proposito nostro, si pauca hic de synonymis supra memoratis addiderimus. Huic plantee cum non raro 
folia sint trilobata, atque ut jam observavit Linnaus (Sp. pl. ed. 9. p. 1369) magna cum A. trilobato affinitas esse videatur , 
haud mirandum est, quod ea re deceptus vel Rouen Arisarum Amboinieum non ad hanc speciem, sed ad A. trilobatum 
retulerit. Non majori fortuna Linnavs citatis ex Horto Malab. XI. tab. 20 jam antea in Horto Cliff. p. 435. 3 usus est, 
ut plantam americanam, longè diversam و‎ 4. suum sagittefolium describeret, licet jam tum dubitaret, an hec ۳229 
et alia Pruxeneri (Phyt. tab. 149. fig. 2) figura ad unam eandemque speciem referenda esset; cui dubio ita occurrit in 
Sp. plant. ed. 1*. p. 966, ut figuram Horti Malab. non amplius ad A. sagittefolium adhibeat, sed ad A. divaricatum 
referat. Hoc tamen repugnat ingenti, quam ipse agnovit Linnaus, A. divaricati et A. trilobati affinitati, si quidem تمس‎ 
planta longè angustiori spathà , quam A. trilobatum, et peculiari pistillidiorum structurä insignis est. Que cum ita sint, 
jure mihi videor posse statuere, Lınwzum hic quoque errasse, cum JVelenschenam majorem Hort. Malab. ad suum A. diva- 
ricatum citaret, cui ipse (Flor. Zeyl. p. 155) spatham oblongam tribuit. Haud minori denique errore ad plantam nostram 
citatur Dracunculus Amboinicus Runen. Y. tab. III. fig. 2. in Linn. Amoenit. Acad. IV. p. 131., quem similiter iteravit 
Cl. Henscuen in 7۲۶/6۵ Rumphii p. 179. 
Descr. Radix sistens tuber spheroideum, carnosum, solidum, stramineo-albicans, supra circa exortum 
foliorum multis radiculis filiformibus obsessum , magnitudine nucis juglandis, infra aut hie in 
latere sepe protuberantiá premorsa. Folía terna- quina fasciculata, non raro expansam manum 
magnitudine »quantia, sed toties etiam ter minora, cordato-hastata, acuta aut acuminata, 
pleraque ad basin in petiolum parumper producta, plana aut lobis baseos inflexis cucullata , 
mistinervia, nervo medio et nervis utroque latere in lobos baseos penetrantibus ceteris crassioribus , 
supra basin integra, aut ubi lobi baseos divaricati sinu magis minusve levi utrinque falcato 
ascendunt non raro trifida aut trilobata, cum utrinque aut subinde uno tantum latere sinus 
minus magisve profundus obliquo tractu costam intermediam versus intrat , lobis ovatis, medio 
majori, lateralibus acutis aut obtusis extrorsum rotundato-gibberis, membranacea , supra opaca, 
subtus pallidiora et aliquantum nitentia. Petzold longissimi, pedis sepe altitudinem adequantes , 
subangulato-teretes, supra ad apicem obiter canaliculati, carnosi, virescentes, subinde inferné 
multis lineolis longitudinalibus fusco-purpurascentes, basi ad faciem internam vaginantes, margi- 
nibus membranaceis sursum complicatis tandem confluentibus et plané evanescentibus. Scapus 
solitarius, inter folia , raro iis lateralis, petiolis plerumque dimidio brevior, interdum brevissimus , 
debilis , compresso-teres , striatus , viridulus, inferné tenuior et decolor. Spatha scapo longior, 
ante explicationem in corpus elongatum subuliforme arcuaté assurgens fermé convoluta, deinde 
maxima parte deflexa aut patens in basi tantum sistens tubum pollicis feré longitudinem zquantem 
ventricoso-convolutum genitalia amplectentem , virescentem, in dorso subcarinatum , immersis 
nervis in longitudine notatum, substantie: foliacee. Spathe pars superior sive laminaris est lato- 
ovata, longissimé acuminata, apiculo revoluto terminata, membranacea, intus atro-purpureo- 
fusca et velutino-micans, extus obscuré purpureo-virens, cito emarcida et in colorem lividum 
fuscum transiens. Spader longitudine spatham vulgo aliquantum excedit, elongato-fusiformis , 
debilis : pars infima tota feré spathe inclusa rectiuscula, attenuata, cylindracea, albida, 
interrupté. androgyna : pars exserta (sive appendix) ex basi crassá feré obliqué truncata 
paullatim apicem versus subulata, leviter curvata, atro-purpurea , nitida , nuda , intus spongioso- 
carnosa. Antherw copiose, pusilla, coccinee, glabre, exiguo intervallo a basi partis exserte 
modo descripte. majori a ceteris genitalibus separate, sessiles, conglobate, obtusissime, 
subquadrangulares , duobus loculis bilateralibus secundum longitudinem bilocellatis, connectivo 
crasso brevi carnoso apice vix producto imo latiusculo connatis, intensé coloratis: hi loculi 
sunt sulco longitudinali dehiscentes, semibivalves, intus dissepimento striiformi ex connectivo 
exeunte. Ovaria baseos per paucas series spirales disposita, numero antheris inferiora , globoso- 
ellipsoidea, mutuá pressione in lateribus subangularia , haud raro inzquilatera و‎ glabra, albida , 
inprimis in vertice verruculis sive punctis quibusdam acicularibus , unilocularia و‎ ovulo solitario, 
ovoideo, extremitate inferiori funiculo umbilicali crasso fundo affixo, obliqué ascendenti. 
Stigma sessile, parvum و‎ subrotundum , plano-convexum, papillosum. Organa rudimentaria 
creberrima , elongata, fasciculi crassarum setarum instar ovariis superposita, subuliformia , 
nonnullis nitentibus papillis adspersa, crocea, in apice flavescentia, primum arrecta, deinde 
recurva. Bacce in capitulum subglobosum congeste, globoso- turbinate, grani piperis magnitudine, 
