139 ' ۱ RUMPHIA. 
virescenti-albide , in vertice punctulo m notate , monosperma , basi spathe emarcido- 
persistenti incluse. 
e. Var. robustum : folus omnibus hastato-subtripartitis, lobis lateralibus ascenden- 
tibus acutis s. obtusis, spathä breviter pedunculatá. 
Tangilin mintek s. Tingielin mintik incolarum. 
Hasır. Etiam in Java, unde jam Burmannis nostris innotuerat , et ubi et Noronna (fide ejus figurarum ineditarum sub n° 93) 
et postea LescHENAULT eam conspexerunt. Equidem hanc varietatem, quantum memini, viventem non vidi, quee T 
specie a T. divaricato est diversa. 
EXPLICATIO FIGURARUM. 0 € 
Tas. 36. A. Analysis Typhonii divaricati, a pictore Arckenn. del. — 1. Spatha adhuc clausa. — 2. Spadix spatha denu- 
datus, utraque magn. nat. — 3. Pars inferior spadicis cum genitalibus et organis rudimentariis, ut ceterz figure, 
nat. magn. magis minusve auct. — 4. Frustum spadicis nonnullis antheris inapertis obsessum, quarum una (*) est 
mutilata et subcapitata. — 5. Anthera inaperta ex obliquo conspecta. — 6. Eadem aperta. — 7. Sectio horizontalis 
anther clause. — 9. Eadem anthere aperte. — 9. Eadem anthere capitate, uno tantum loculamento bilocellato 
instructee. — 10. Sectio longitudinalis partis infimee spadicis, cum pistillis ei insidentibus et organis aliquot rudimen- 
tariis. — 11. Ovarium ex transverso dissectum.— 12. Bacca.— 13. Eadem, pericarpio uno tantum latere abscisso, 
ut situs seminis conspiciatur. — 14. Semen, aque ac bine precedentes figure magn. nat. — 15. Idem, magn. auct. 
— 16. Semen pericarpio adhuc inclusum verticaliter dissectum, ut situs eben conspiciatur, magn. auct. — 17. 
Embryon, magn. nat. longè majus. 
a. TYPHONIUM triLoBATUm. 
T. foliis cordato-sagittatis integris aut tripartitis, lobis baseos extrorsum angulo pro- 
minulis, spathá superne ovato-lanceolatá reflexà spadicem subuliformem adzquante , 
organis rudimentariis glomerátis setiformibus. 
Arum orizense Roxs. Andr. Rep. 356. — Bot. Reg. n. 450. — Ros. Br. Prodr. Flor. Nov. Holl. 
p. 336 (quod att. Synon. Roxs.). — Spr. Syst. Veg. III. p. 769 (ex parte). 
Arum trilobatum Linn. Sp. pl. p. 765. — Edit. 2. p. 1369 (except. ut in sequent. Synon. Rumpu.). 
—Hourr. Nat. Hist. IT. 11. p. 188. — Lam. Enc. bot. III. p. 10. — Wi. Sp. pl. IV. p. ۰ 
— Spr. Syst. Veg. IIT. p. 769. 
Arum acaule , foliis sagittato-trilobis و‎ flore sessili Linn. Flor. Zeyl. p. 155. 
Dracunculus Indicus, folio trifido Tourner. Inst. bot. p. 161. —Buonu. Thes. Zeyl. p. 89 (excl. Synon. 
nonn.). 3 
Arum trilobato folio humilius et minus Zeylanicum Heru. Parad. Bat. p. 78 cum fig. (excl. Buon. 
Buizzp.). — Ras. Hist. pl. III. p. 575. 
Arum humile zeylanicum latifolium و‎ pistillo 0 Corer. Hort. Med. Amst. I. p. 97. tab. 51. — 
Buru. Thes. Zeyl. p. 34 (except. plur. Synon.). — Muu. Dict. tab. 52. fig. 2. 
Serpentaria triphylla zeylanica Breyn. Prodr. p. 95. 
Pannualle sive Panuwala Cingalensium. 
Hasır. Hanc licet speciem non in Java investigaverim , haud minus tamen late per Indiam orientalem vicinasque regiones 
dispersa videtur, quam T. divaricatum, id quod memorata synonyma confirmant. Exemplum in Herbario Leidensi 
servatum, ex Herbario Van Royen oriundum, in Zeylaniá a Doct. Kósre repertum esse videtur, nisi forte jam ab 
Hermanno inde fuerit translatum. Descriptioni Lınnzanz in Flor. Zeyl. p. 155 exacté congruit, nisi quod spathe, in 
nostro exemplo manifestis scapis instruct; , tamen inter dilatatam petiolorum basin tam artificiose sint agglutinate و‎ 
ut facili negotio reverà sessiles haberi potuerint : attamen in specimine a Macét in ora Coromandelic collecto 8 
tantum breviter pedunculatas invenio. Arum trilobatum Flore Cochinch. Lour. ed. Wiin. p. 652. 4. ad priorem 
potius, quam ad hanc speciem referendum esse, haud improbabile mihi videtur.— A T. divaricato distinguitur, quod 
foliorum lobi laterales angulo deorsum spectanti vulgo dilatati sunt, id quod nunquam in alterà illà specie obtinet. 
