134 ۱ RUMPHIA. 
exsiccatione suberosa, inprimis seminis extremitate inferiori insigniter crassa, state rufescens. 
Albumen subslobosum, in medio vertice rotundato propinquitatem radicula embryi minuta 
9 , 
papillulà indicans, infra depressione leviter concavum, leve, carnoso-farinosum , candidum. 
Embryon tereti-acuminatum, albumine brevius et in parte ejus superiori axile, rectum, album. 
` Radicula subincrassata, supera, in latere supra basin fissurá plumulam exiguam Tum spermicum 
^ , p 
obliquè spectantem fovente. 
EXPLICATIO FIGURARUM. 
Tas. 30. Fig. 1. Planta florifera "'yphonii cuspidati. — Fie. 2. Planta junior sterilis. — Fic. 3. Variet. ptychiurum, 
seque ac figure precedentes magn. nat. ( Brume analysin, Latour plant. del.) : 
1. Spadix spathá denudatus, magn. nat. — 2. Pistillum, magn. auct. 
8. Var. ptychiurum Tas. 3o. fig. 3 : foliis cordato-hastatis , lobis baseos ins*qualibus. 
Hazır. In insulà Timor a Ziveeio nomine Ari ptychiuri collectum, exemplis illis T’. divaricati, quorum folia non sunt 
divisa, tantum non plane similis, cum in hac etiam varietate sinus baseos vulgo profundius intret. Omnibus partibus 
humilior est quam ره‎ licet ceteroquin conformatione spadicis plane cum eo congruat. 
4. TYPHONIUM ۰ 
T. folis ovatis indivisis aut tripartitis, spathá superné angusto-lanceolatá reflexá 
spadicem »quante. 
Arum flagelliforme Low. Bot. Cab. 396. — Lou. Encycl. bot. p. 900. 13490 cum fig. 
HABIT. In Bengaliá. Heec mihi planta nonnisi ex Louvon J/ncyclopediá plantarum nota est et vix a Typhonio cuspidato 
differre videtur, cum folia in figurá hic additá hastata potius, quam tripartita sunt vocanda. Quodsi utraque ad eandem 
speciem referenda esset, nomen 1”. flagelliforme, ut prius ei inditum (anno 1819) praeferendum esset alteri, quod ego 
anno demum 1823 4. cuspidato imposui. 
SECTIO II. — Calyptrocoryna. 
s. TYPHONIUM ۷ 
T. foliis hastato-sagittatis indivisis obtusis mucronatis, spathá superne ovata obtusa 
cucullatá spadice recto clavato longiore. - 
Arum mucronatum Sex. (haud Lam.) Syst. Veg. III. p. 769 (ex parte). 
Arum minutum Wi». Sp. pl. IV. p. 484. 19. 
Arum minus Indicum foliorum auriculis reflexis Moriss. Hist. pl. III. p. 544. 
Nelenschena minor Ruze». Hort. Malab. XI. p. 33. tab. 17. 
Harr. In ord Malabarize locis arenosis et petrosis, atque auctore Wittpenow in aliis quoque Indiz orientalis regionibus. 
Hec, ut alie plante hujus familie, parum aut vix nobis nota est; nempe ex imperfectissimà Horti Malab. citatà 
descriptione et figurá, atque ex iis, que de illà breviter prodidit Wiuvenow. Ac ne heee quidem, quod ad formam 
foliorum, ad Rurevıanan figuram referri posse videtur, quippe quee non, ut WiLLoenow scribit : « folia hastato- 
sagittata, lobis oblongis basi angustioribus deflexis, » sed subcordato-ovata ostendit. At jam de aliis hujus generis 
speciebus, supra copiosé descriptis, observavimus , quantopere in unà sepe eádemque generis hujus specie forma 
foliorum variaret, id quod hic quoque obtinere verisimile est. Ceterum si ex spadice apud Ruzevıum depicto judices, 
vix ulli dubium esse poterit, huic plantee injurià locum in hoc genere tribui. Spadix est clavatus , rectus, apice sive 
appendice (stylus Ruzxzv.) nuda crassiore subeylindraceä obtusà rubescente, infra hanc capitulo flavo antherarum 
intervallo nudo tenuiori ab organis rudimentariis (gemmulis Raren. ) confertis flavo-rufis oblongis squameformibus 
diremto. In imo spathz fundo hic insident minuta organa muliebria ab organis rudimentariis fere occultata , a 
Ruggpro tanquam capitulus nodo theciformi , qui oblongus et gemmulis quasi granulatus , descripta. 
