AMORPHOPHALLUS. 139 
loculo solitaria, anatropa , imá angulo interno affixa. Stylus in quibusdam speciebus elongatus, in aliis 
brevissimus aut plane nullus. Stigma terminale , crassum , seeundum numerum ovarii loculamentorum 
depresso- vel emarginato-didymum aut tri- s. quadri-pulvinatum , raro capitato-indivisum , papillosum. 
Fructus : Bacce plurime circum axem communem in spicam ellipsoideam aut cylindricam densatz, 
libere, turbinato-ovoidee , in vertice puncto stigmatis aut styli decidui instruct: , succoso-carnose , 
rubicunde, bi- raro tri-quadri-loculares aut abortu uniloculares, duobus aut tribus aut quatuor, rarius 
uno semine. Semina vertice in extremitate inferiore affixa , fundo pericarpii insidentia , ubi abortu unum 
tantummodo adest subglobosa sive ellipsoidea, ubi duo reperiuntur plano-convexa sive varié com- 
pressa, ventre excavata, levia, in extremitate inferiore cicatriculà stomatis vulgo rostrata, strato 
muci statu recenti vix separabili obtecta. Spermodermis simplex, arcté adherens. Embryon exalbumi- 
nosum, ejusdem ac semen figure, erectum, in superficie viridulum, intus albidum et farinaceo- 
carnosum , in quo ad extremitatem inferiorem umbilicum spectantem una, rarius due aut tres minute 
gemmulze germinantes observantur. Gemmula ejusmodi constat squamulis aliquot subcarnosis sibi 
appositis et sese amplectentibus. | 
Vecer. Plante rhizomate perennanti tuberoso, proteranthex, in omnibus partibus acerbze aut potius saporis acris. Petioli 
2 
ac scapi subsolitarii, infimé squamis membranosis cincti. Folia ampla, uml li i-pinnato-trisecta , segmentis 
decurrentibus, margine integerrimis, parallelo-penninerviis, membranaceis , glabris. Inflorescentia ob foetorem cada- 
verosum, quem sub vesperam exhalat, maximé detestanda, nihilominus magnitudine sapê singulari, splendidis 
spathæ coloribus et peculiari spadicis forma oculos investigatoris in se convertit. 
Abr. Ab Aro hocce genus jam modo crescendi, magis autem structurá antherarum ac maximé ovariorum fabricà differt. - 
Sponte vero quzdam ejus cum Thomsoníá Warr. in omni re affinitas oculis sese offert , licet in hac antherze quatuor 
poris aperiantur et ovaria unum tantummodo ovulum foveant. Alio jam loco organismum antherarum hujus generis. 
Richardie Kontu. persimilem esse indicavi (Conf. Diar. Batav. 1825), etsi de nullà prorsus inter utrumque genus. 
conjunctione , cum ob habitum dissimilem, tum ob diversam ovariorum structuram, cogitari possit. 
e ; 
(۱۵۲۸۱۵۰ Novem species, ex parte imperfectissimé cognite, precipué Indiam orientalem vicinasque insulas, plurimæ Archi- 
pelagum Malaicum, due tantum Zonam torridam Africe inhabitant. Latissime dispersa est 4. campanulatus و‎ qua 
species non tantum Zonam torridam Asie, sed etiam Orientem versus Guineam Novam, versus Occidentem insulam 
Madagascariam patriam habet. | 
OBSERVATIO. 
Jus prime investigationis postulare videtur, ut nomen Pythion a Viro celeberrimo Marto propositum abrogetur 
۳ > y 8 - 
quod idem nominibus Pythium Fries. et, quo jam Dauvın in Erpetologiá usus est, Python, nimis simile est, quam ut ejus 
usus non in plurimos errores, commutandis inter se vocabulis, natur& studiosos induceret. Nomen a me huic plantee 
inditum ex äpoppes deformis et gados, penis est compositum ; in quo Rumparum nostrum sum secutus, qui refert , inflorescentiam 
« Lacce phallifere sue horrendum prebere spectaculum , instar terribilis animalis, quod mulli viv audebant adspicere. » 
Sic etiam appellatio mea, utpote prius data, nomini Candarum Retcuens. praeferri meretur. Ceterum styli in quibusdam 
speciebus exilitas aut plané defectus non idonea mihi causa esse videtur, cur eas tanquam genera peculiaria a speciebus, 
qua eo sunt instructs , secernamus. Universis enim idem est habitus, neque ullum praterea discrimen in antherarum aut 
pistillorum organisatione, quee in seminibus etiam, quantum ego potui agnoscere, prorsus eadem est. 
$ 
SECTIO 1. — Candarum. 
Spadicis apex granulato-verrucosus. Anthere densissimé congeste. Stylus manifestus. Spatha breviter 
pedunculata E 
i. AMORPHOPHALLUS CAMPANULATUS. Ta». 32. 33. 
A. petiolis verrucoso-asperis, spathá ovata acuta superne patulá spadicem ad apicem 
conoideo-inflatum adzquante Br. in Decaisne. Herb. Timor. l. c. 
Pythion Marr. in Reg. bot. Zeit. 1831. p. 458. 
Arum Rumphii Gau». in Frexc. Voy. Part. bot. p. 427. tab. 39 (excl. Syn. Hort. Mal. e£ tab. 112. 
Herb. Amb. V. p. 324). | | 
| Amorphophallus s. Tacca Phallifera Rumen. Br. in Diario Bat: 1825. : 
E 
