dde 
8 
-1 
fick a 
AMORPHOPHALLUS. 141 
tionem expressa) ad hanc descriptionem sit referenda, mihi quidem dubium videtur, quippe quam ob petiolum levem, 
non verrucoso-exasperatum, potius cum 4. variabili, quam cum plantá hie descripta , petiolo rugoso ac spinulosis punctulis 
instar caudee Rajee notato insigni, convenire judicem. Quidquid autem ejus rei sit, ipsa figura esse imperfectissima neque 
omnino nature congrua censenda est atque indigna, cujus ullam amplius habeamus rationem. Itaque solam ۲ 
descriptionem hujus Tacce sativa sequenti agnoscendum mihi est, foliaturá eam 4. campanulato sane persimilem esse ; 
sed tamen jam inde , quod tubera ejus nunquam ad magnitudinem A. campanulati perveniunt, suspicari possumus, speci- 
ficam quandam varietatem inter utrumque obtinere. Atque hoc reverá ita esse videmus, si illa, que 11078168 de inflore- 
scentiá tradidit, recté perpendimus. Ait enim 1. c. « Sí talis Jam deseritur hortus atque inde hac planta spontanea , seu 
» silvestris est, post foliorum lapsum , et stipitem emarcidum , novus excrescit caulis ad trium cum dimidio pedum altitudinem, 
» ultra pollicem crassus, ex viridi et cinereo colore distinctus ‚sed non maculatus, in cujus superiore parte ad spithame 
» longitudinem calopodium. seu vagina excrescit, arctà cincta granis oblongis seu fructibus, cet.» Tacce 60 Runs. , quee 
sine ullo dubio ad genus nostrum pertinet, igitur scapus sive pedunculus est elongatus, qui in 4. campanulato est brevis- 
simus , ut ex omnibus ejus descriptionibus olim editis, nec minus e nostro, manifesto apparet, An igitur foret statuendum ^ 
hanc Taccam sativam, ob elongatum scapum, non aliam esse ac 4. giganteum meum? At ne hoc quidem satis probabile 
mihi videtur reputanti , 4. giganteum vel A. campanulatum petiolo longé robustiori et foliaturá multo majore superare : 
etenim ab ipso Ruurnro p. 327 in descriptione foliatura A. campanulati (Tacce phallifere) proditum legimus : « tota vero 
» hee corona (i. e. foliorum lamina) amplam refert rotam , in diametro quinque pedes latam , qualem sativa nunquam profert.» 
Porro petiolus Tacce sative tantum ultra digitum crassus, in 4. giganteo vero nisi crassior, at ejusdem crassitudinis, quam 
in A. campanulato : quee discrimina universa obstant, quominus eam alterutri harum specierum tanquam synonymam 
adjungamus. 
ecd 
Omnibus his relatis supervacaneum non erit observationes meas de planta viventi institutas et imaginem efflorescentia: 
in fertilissimo solo javanico singulari luxurie spectabilis, hoc loco adjicere. 
Descr. Tuber magnitudine hominis adulti caput superans, sphzroideum, concentricé tuberculato- 
annulatum , supra circa scapum centralem concavum et marginibus elevatis turionibus obs essum, 
solidum , durum, carnosum و‎ extus pallidé fuscescens, intus albidum, ex quo dissecto mucus gum- 
mosus pellucidus acer effluit : fibra radicales longe و‎ crasse, filiformes, pallida و‎ maximam partem 
nonnisi circa scapum densate, partim vero etiam laxiusculé ex toto tuberis ambitu e parvulis 
tuberculis orientes. Talis est habitus tuberis plante florentis , quod serius tamen maximá ex parte 
putredine turbatum in complura frusta difformia sejungitur, quorum unumquodque singula , 
rarius bina folia evolvit. Foliorum petiolus unum et dimidium ad duos cum dimidio pedes longus, 
in caldariis nostris ultra pollicem crassus , in solo vero natali non raro pueri brachium crassitudine 
æquans , cylindricus, molliter carnosus, succosus, verruculis asperulus , diluté viridulus exalbi- 
disque maculis notatus, apice in tres rachides horizontales radiato-divergentes solutus : he sunt 
dichotome, pinnatisectze, supra canaliculate, dorso rotundate et etiam paululum scabre, ad latera 
basi decurrenti segmentorum lanceolatorum aut ovato-lanceolatorum integerrimorum parallelo- 
venosorum pallidé virentium glaberrimorum membranaceo-alatz. Scapus solitarius, duos aut tres 
pollices longus, bis fere petiolo crassior, cylindricus, ex viridi-albido-variegatus, densissimé 
verrucosus, ad basin duabus aut tribus bracteis sive spathellis lineari-lanceolatis membranosis 
pallidé incarnatis vaginatus. Spatha maxima, ovata, pedem eum tribus feré pollicibus longa , 
latissima, acuminata و‎ inferné substantia carnose et infundibuliformi-convoluta , Superné mem- 
branacea ac patula, marginibus undulato-crispis. Pars convoluta maximo ambitu pedem cum 
dimidio complectitur, extus coloris flavido-virescentis maculis pallidis et punctis zeruginosis 
notata, intus in fundo purpurea verruculis carnosis creberrimis et in disco pallidé incarnata : 
limbi color margines versus migrat in purpurascentem sive fusco-purpurascentem, extus langui- 
diorem et sordidiorem , intus vivaciorem. Spadix spathá paulo major, rectus, crassus, clavatus, 
16۶۵ usque ad dimidium inferné cylindricus ac pistillifer, deinde ad partem antheris obsessam 
| . turbinato-incrassatus, supra quam apex in massam conoideam , deformem, intus spongioso- 
+ P fibrosam , lacunosam , extus corrugatam , fusco-atropurpuream ac minutis verruculis alutaceam, 
= fungosam est inflatus : hic autem apex inflatus, cum spatha aperitur, obtusus est, sed elapsis 
` aliquot diebus, quibus spadix vespertino tempore fetorem putridum vix tolerandum exhalat , 
` eorrugatione in formam longé obtusiorem atque adeo sublobatam vertitur. Atque hee inprimis 
۱ est, cur imagines variorum auctorum , quod ad formam hujus apicis incrassati , parum inter 
. se consentiant. Flores masculi : anthera sessiles, confertissimze و‎ compresso-cylindrice , obtuse ۲ 
straminez , glabre, connectivo longitudinali carnoso in binos loculos bilaterales , singulos in facie 
-. -- suprema poro centrali initio semilunari deinde magis dilatato-rotundo ad pollinis emissionem - 
perforatos و‎ divise. Pollen globosum , citrinum. Flores feminei د‎ non tam conferti, quam masculi ; 
laxiusculé spiraliter dispositi, summi spatio nudo vix notabili ab antheris sejuncti. Ovaria 
36 
