149 1 RÜMPHIA. 
depresso-globosa, subcubica, carnosa, superne sque ac stylus terminalis fene somipolligaris عون‎ 
deciduus , glabra ac purpurascentia , intus loculis binis, raro ternis, uniovulatis. Ovula ad basin 
angulo interno loculamentorum affixa, ascendentia, obovoidea, anatropa. Stigma valdé incras- 
satum, amplum, carnosum, depresso-sub-bi- aut tri-lobatum , flavescens, papilloso-velutinum. 
Fructus mihi incognitus. 
EXPLICATIO FIGURARUM. 
` Tar. 32. Inflorescentia cum tubere magn. nat. (uti et Tab. seq. a pictore Latour del.) 
Tas. 33. A. Folium minus amplum a petiolo sejunctum و‎ magn. nat. 
1. Spadix cum spathä plane explanatä, imá sejunctá, ut sequens figura magn. nat. — 2. Spadix longitudine resectus. 
— 8. Anthera, ut relique magn. auctá. — 4. Eadem magis a latere conspecta. — 5. Eadem longitudine dissecta. — 
6. Eadem sectione transversá. — 7. Pistillum cum stigmate subbilobato. — 8. Idem, cui stigma est subtrilobatum. — 
9. Ovarium transversá sectione. — 10. Idem longitudine dissectum. 
AMORPHOPHALLUS 56‏ د 
A. petiolis glabris, spathá spadice superne rotundato-obtuso longiore. 
Dracontium polyphyllum Dexst. (haud Linn. ) Clav. Hort. Mal. p. 38. 
Schena. Hort. Mal. XI. p. 35. tab. 18. 
Dracunculus Zeylanicus, polyphyllus, caule levi, ex viridi et albo variegato Tourer. Inst. bot. 
p. 161 et Buru. Thes. Zeyl. p. 90 (cujus tamen Synon. Manxen., Hort. Beaumont et Pıvkn. exclu- 
dantur). | 
Dracontium Zeylanicum ramoso folio caule ex viridi et albo variegato levi PauL. Hermann. Parad. 
Batav. p. 90. 
Hasır. In arenosis Malabari& et si postrema citata hue pertinent, id quod vix addubitare licet, etiam in Zeylania. 
OBSERVATIO. 
Character hujus speciei supra indicatus ex unà Horti Mal. figura et descriptione, ad quam lectorem relegatum volo, 
desumtus est. Argumenta , quibus inducor, ut eam ab 4. campanulato diversam existimem , hic repetere nolui, propterea 
quod ea jam ante descriptionem illius speciei exposueram. Ceterum pistillorum in figura Ruzevrana delineatio confirmat 
meam sententiam , quare eam ad hanc sectionem referendam censeam. A Pavro Hermanno etiam 1. c. huc relata est Schena و‎ 
nec vero Mulenschena Horti Mal., quod probat و‎ Commer. in Hort. Med. Amst. p. 99. heec nomina confudisse, quemad- 
modum supra jam docui. Hane equidem sectionem locupletari posse censeo planta zeylanicà jam a Pavro Hermanno 
memoratá, que sane A. campanulato magis quam A. dubio affinis est. Heec idem est, quem Linwzus in Flord Zeylanicá sua 
p. 198 sub n° 422 memoravit, « Dracunculus Zeylanicus polyphyllus maximus, caule trifido Tourner. Inst. bot. p. 161 et 
Burn. Th. Zeyl, p. 90, د‎ id est Dracontium Zeylanicum, ramoso folio, maximum Parad. Batav. Herm. Huc autem 95 
eodem loco sub 8 refert Dracunculum non spinosum esculentum Burn. Thes. Zeyl. p. 89, in notis addens : « plante a et Û 
» certe eedem. in Herbario Hermanni. » Hoc vero vehementer dubitare licet : vix enim Dracontio Zeylanico , ramoso folio, 
maximo Herm. petiolus levis tribui potest, cum ipse Hermann. hanc plantam non admodum absimilem Dracontio Zeylanico 
ramoso folio, caule ex viridi et flavo variegato, aspero Parad. Bat. p. 89 (quod noster est A. giganteus) censuerit, neque si 
ab eo petiolis non tuberculato - exasperatis differret, hoc notare discrimen omisisset. Contra Dracunculo non spinoso 
esculento Burm. sive Dracontio Zeylanico, non spinoso, esculento Heru. Mus. Zeyl. p. 21, cujus folium ex Herbario J. Bur- 
mannı ante oculos habeo, petiolus planê levis est neque folium maximum dici potest, quod, me quidem judice, non 
alii plantee est tribuendum, quam A. Zeylanico infra describendo. Quorsum autem altera ista 4roídea, ab Hermanno in 
Parad. Bat. p. 89 et 90 copiosius descripta, referenda est, cum sanê hujus sit generis? — Si que 1. c. de inflorescentiá 
dicuntur accuraté considerantur, magna quidem ejus cum 4. cumpanulati, inprimis quod ad spatham, apparet similitudo ; 
nec tamen que de magnitudine spadicis aut de formá et colore apicis ejus nudi referuntur cum 4. campanulato congruunt. 
Hoc enim legimus : « spadix (pistillus Herm.) zz flavescentem et densé congestam uvam exibat, qui quo ceteris longitudine 
» inferior eo quoque crassitudine superior erat. » Hujus itaque speciei dubie, quee non absurdé A. leucocephalus vocari 
posset , determinatio illis qui denuo Zeylaniam lustrabunt inprimis commendata sit. 
