AMORPHOPHALLUS. 143 
SECTIO II. — Adenophallus. 
Apex spadicis granulato-verrucosus. Antherz absque ordine congeste aut quadri-quinquefariam 
aggregate. Stigma sessile , subemarginatum. Spatha longé pedunculata. 
3 AMORPHOPHALLUS morri 
A. petiolis levibus, spathá ovatá acutá superné patente spadice clavato obtuso 
breviore, antheris quadri-quinquefariam aggregatis. 
Arum Muller? Zi». ined. (ita dictum in honorem Saromonıs Morter, qui Zoologie investigator adhuc 
in Indià orientali degit ). 
Altjung INDIGENARUN. 
Hasr. Florentem plantam in Java occidentali non longé à Djassinga locis humidis nemorosis defunctus reperit ZıpPELIus : 
eandem mense Novembri prope cataractam Dinding in provincià Bantam contemplatus est Van Hassexr, cujus suá 
ipse manu figuram delineavit. Hac et annotationibus ab utroque conscriptis usus sum, ut sequentem brevem descri- 
ptionem conficerem. 
OBSERVATIO. 
Que de foliis in descriptione adjectá retuli ex annotationibus Zrerzur desumsi. In Kvarn et Hasssuri Herbario folia, haud 
procul dubio ad hanc speciem pertinentia, reperi, que prope 720002 et in radicibus montis Pangaranghu creverant. 
Folium novellum prout et adscriptum est « planà est marmoratum, spathe ez albido et viridi marmorate inclusum. » Duo 
ejusmodi spath cum folio novello inveniuntur, quarum segmenta adhuc involuta majorem partem sunt lanceolata , altera 
pedalis, altera sesquipede longior, angusto-lanceolatee , acuminate , longitudinaliter striate و‎ membranacez. Segmenta 
foliorum vetustiorum sunt maxima parte elliptica, nonnulla ovata, cuspidata, ineequilatera, hinc in rachidem decurrentia, 
supra venosa, subtus reticulato-venosa ; superiora magnitudine accrescentia , inprimis summum et lateri externo rachidis 
insidentia , haud raro geminatim aut ternatim subeonfluentia. ۱ | 
Descr. Scapus radicalis , aphyllus, solitarius, duos pedes longus, digitum crassus , arrectus , levis, 
carnosus, e casio albido-maculatus. Spatha terminalis, lato-ovata, acuta, ampla , quartá parte 
spadice brevior, inferné in tubum campanulatum convoluta et substantia crassioris magis 
subcarnose, quam limbus hinc patens, cujus margines sunt subundulati. Est flavo-virescens , 
superné e viridi in sordidé purpureum colorem migrans, albido-guttata, intern& basin versus 
glanduloso-verrucosa ac #0 purpurea. Spadix sessilis, crassus, rectus, septem-octo pollices 
longus, dimidio inferiori cylindraceus ac continuo-monoicus ; sursum sensim crassior , elongato- 
conoideus, obtusus, verruculis minutis alutaceus, externé exalbidus, interné cavus. Flores 
masculi : anthere omnes quaterne aut quine stellatim disposite, sessiles , ovoideo-globose , 
crasse , obtuse, subdidyme, supra (si Hasserrn delineationem spectes) cristulá connectivo ipso 
forsitan enatá ac continuá instruct: , utrinque ad latus hujus cristule poro rotundo dehiscentes , 
flave. Flores feminei sub masculis laxiusculé spiraliter dispositi. Ovaria angulato-globosa , basi 
latà axi spadicis affixa, carnosa, supra purpurascentia , bilocularia , biovulata. Stigmata adnata , 
plana, elliptica, utrinque sinu excisa et hoc modo subpandureformia, luteola. Folia post 
inflorescentiam — solitaria, longé petiolata , umbraculiformi-bipinnati-trisecta , aut, si mavis, 
rachidibus tribus elongatis dichotomo-pinnatisectis , instar petioli, albido-maculatis, radiato- 
expansis, formata. Segmenta alterna aut opposita, sessilia, decurrentia, dissimilia, partim 
lanceolata, partim ovata, sepe dimidiata et abbreviata, indivisa aut bifida , longe acuminata , 
venosa, undulata, glabra. ' 
