144 RUMPHIA. 
4 AMORPHOPHALLUS GIGANTEUS. Ta». 34. 
A. petiolis verrucoso-asperis, spathá ovata obtusiusculá superne patente spadicem 
cylindraceo-fusiformem parum superante, antheris absque ordine congestis. 
Dracontium pwonifolium Denst. Clav. Hort. Mal. p. 38. 
Dracontium polyphyllum Wovrr. (ex parte) Nat. Hist. IT. 11. p. 199. 
Mulenschena Ruzzo. Hort. Mal. XI. p. 37. tab. 19. 
Dracunculus Zeylanicus , polyphyllus , caule aspero, maculis viridi-fuscis و‎ viridi-dilutis et albican- 
tibus pulcré notato Tourner. Inst. bot. p. 160. et Burm. Thes. Zeyl. p. 90. 
Hasr. Locis campestribus in solo argilloso cum in orá Malabarie, tum in Zeylaniá insulisque Malaicis. In Java satis fre- 
quenter in provincià Bantam, non adeo longé a litore maris, planta hec singularis reperitur, pluviarum tempore 
florens et serius demum folia, quorum magnitudinem stupemus, proferens. Fragmenta mecum communicavit Vir ami- 
cissimus Prærorios e provincia Sumatra Palembang, ubi Gerubut nuncupatur. Radix tuberosa est acerrima et vesiculas 
excitat. 
> 
OBSERVATIO. 
Majorum nostrorum opera, in his præcipuè Pavır Hermanni, CommELINORUM et J. Burmanni scripta evolvens, hanc iis 
jam innotuisse speciem crediderim, licet eorum descriptio non sufficiat, ut illa, aliqua saltem certitudine, citemus. 
Hujus rei causa est, quod he illis plantee nonnisi formá foliorum et quidem exemplarium in caldariis excultorum note 
fuerint. Foliorum autem conformatione nonnull species adeo inter se sunt similes, ut ad accuratam earum definitionem 
omnino opus sit, ut inflorescentiam examinemus. Hac sané petiolo verrucoso-aspero facillimé ab aliis compluribus spe- 
ciebus dignosci potest; non autem tam facilé ab A. campanulato (Arum campanulatum Poxs. ) distinguitur, quippe qui 
similibus petiolis est praeditus. In nativà harum plantarum patrià vel sic tamen, sine inflorescentià , utriusque discrimen 
multo magis est conspicuum , cum A. campanulatus semper manet humilior ac foliorum partitio longé minor est, quam in 
A. giganteo. Petiolus etiam in 2۰ giganteo magis est sordidé-virescens, validius rugoso-asper, quam in speciebus illis 
affinibus, quarum preterea segmenta foliorum multo intensius sunt viridia. Hinc itaque verisimile est, 4rum polyphyllum, 
Dracunculum et Serpentariam dictum , caule aspero cum maculis viridi-fuscis, et viridi-dilutis, albicantibus pulere notatum و‎ 
majus et elatius Coumen. Cat. Hort. Med. Amst. p. 38 et ejusd. Hort. Amst. I. p. 101 tab. 58, non ad A. campanulatum, 
sed ad speciem hic memoratam esse referendum. Quod ad inflorescentiam, hujus in uträque specie insigne est discrimen و‎ 
quod optimé figurarum inspectio docebit. 
Descr. Tuber maximum , diametro pedis aut pedis cum dimidio, spheroideum , undique tuberculatum 
atque inprimis e facie supremá ad petioli exortum fibris radicalibus crassis filiformibus exalbidis, 
solidum , carnosum , extus epidermide tenui fuscescente, intus albidum. Folium solitarium و‎ petiolo 
sex septemve pedes longo, stricto, crassitudine brachii humani, cylindrico, molliter- carnoso, 
rugis densis carnosis aspero, ex incarnato sensim sordidius virescenti-albido-variegato , suffultum, 
maximum , umbraculiformi-triramosum , ramis divergentibus horizontalibus dichotomo- bi- aut 
tri-pinnatisectis , sub dichotomiá cylindraceis, super eam plano-teretibus , in dorso , non aliter 
quam petiolus, variegatis atque asperis. Ramificationes segmentis decurrentibus membranaceo- 
alate , supra sulco exarate, infra verruculis sparsis asperule : segmenta magnitudine inter se 
valdé diversa, suprema et exteriori lateri insidentia majora , lanceolata , inzequilatera , acuminata , 
integerrima , undulata و‎ parallelo-penninervia, supra atro-viridia ac nitidiuscula, subtus pallidiora. 
Scapus radicalis , tribus pedibus altior, viri pollice crassior, erectus, teres, spatham versus sensim 
paulo crassior, levis, extus e viridulo-purpureo-variegatus , intus celluloso-medullaris. Spatha 
novem pollices longa , octo feré lata, lato-ovata , inferné crassa et convoluta , superné magis mem- 
branacea ac patens, marginibus subrepando-undulatis : color margines superiores versus , nec 
non intus in fundo, purpureo-fuscus, extus basin versus sordidé virescens mixtione purpurascenti 
nebulosá. Spadir e summitate scapi subobliqué enatus, rectus, octo pollicibus paulo longior, 
inferné tertià fere parte longitudinis densé-androgynus , reliqua parte crassior et nudus, sistens 
conum elongatum substantie fungose, coloris exalbidi sive straminei. Flores masculi : supra 
femineos in cylindrum densissimé conferti, creberrimi. Anthere sessiles, mutuá pressione 
