AGLAONEMA. 153 
et figura seminis, albidum, ad basin viridulum, formationis inprimis peculiaris. Constat 
1.) corpore crasso, solido, intus farinoso-carnoso et 2.) quibusdam squamulis, corpori isti e basi 
enatis, arctissime imbricatis , agglutinatis, quarum externa est crassior et coloris viridis , internis 
tenuioribus accumbens easque plané occultans. Nonne igitur pars embryi superior atque solidior : 
cotyledon, ima autem basis ejus squamulis obsessa radicula est habenda? — id cert? stoma 
ovulorum fundum pericarpii spectans indicare videtur. 
EXPLICATIO FIGURARUM. 
Tas. 65. A. Pars plante superior cum inflorescentiá et fructibus magn. nat. — B. Tota planta minori dimensione 
delineata. (Brume analysin, Arckenn. plant. del.) 
Tas. 96. D. — 1, 9. Inflorescentice , longitudine inter se diverse, eque ac 3, 4, 14 usque ad 19 magn. nat. : aliz figure 
magis minusve auct. — 3. Spadix, spathá circa basin abscissá. — 4. Idem longitudine dissectus. — 3. Frustum spa- 
dicis quibusdam pistillis et antheris obsessi. — 6. Quaedam anthers magis desuper vise. — 7, 9, 9, 10, 11. Segmenta 
horizontalia antherarum. — 19. Latus anthere longitudine persecte , in quà asteriscus ostendit, ad quamnam usque 
altitudinem inferné inter se sint conjuncte. — 13. Pistillum sectione verticali. — 14. Sectio horizontalis baceze. — 
15. Semen a latere raphe notatum , inferné adhuc funiculo umbilicali preditum. — 16. Idem altero latere, ex parte 
adhuc spermodermide dilaceratá proditum. — 17. Idem plané spermodermide ac raphe denudatum. — 18. Idem 
extremitate inferiori sursum posita, ut squamulee conspiciantur. — 19. Embryon longitudine resectum. — 20. Ima 
ejus pars admodum aucta, ad ostendendum , quà ratione squamule sint positae. 
2. AGLAONEMA MARANTAFOLIA, Ta». 68. 
Ag. foliis oblongis obsoleté parallelo-venosis. 
Caladium marantefolium. Zipper. ined. 
Appendix erecta. Rumen. Herb. Amb. V. p- 487. tab. 189. fig. 2. 
Hasır. In sylvis umbrosis Moluccarum, ab indigenis Tapanawa badiri dicta. Mutilatum exemplar, a 719۶8110 in Amboiná 
collectum, habet Herbarium nostrum. alterumque ex insulà Bandá mecum communicavit Vir amicissimus Peirsca , 
rebus medicis in coloniis Indicis nostris prefectus, quee plane sufficiunt, ut a proximá specie distinguatur. Distributio 
nervorum lateralium foliorum hie scilicet longé diversa est ; sunt majori numero, magis approximati, paralleli , cras- 
situdine non adeo inzequales, quo fit, ut folia hujus plantee Moluccensis quarumdam Seztaminearum folis haud 
absimilia sint. Scapi quoque hujus generis interdum longitudinem petiolorum feré exeequant, quod in Ag. simplici 
nunquam obtinet. Sequens brevis descriptio partim ex annotationibus Zıersuu defuncti est desumta auxilio plantee 
siccatee ac delineatione. | 
Descr. Caudez crassitie brachii infantis, cauliformis, indivisus, erectus, inferné nudus et delapsu 
foliorum cicatricibus annularibus, externe pallidé sive cinereo-virens, interne succulento-carnoso- 
albidus. Folia e summitate caudicis recté assurgentia , approximata, longè petiolata, oblonga, 
magis minusve acuta et sphacelato-mucronata , basi subrotundata aut subcordata , integerrima , 
nervulis permultis curvatis lateralibus obsolete striata, pergamena, supra saturaté viridia, in 
pagina dorsali pallentia, hinc costá mediä percrassá : longitudo eorum a pede ad quindecim 
pollices variat, latitudo quatuor aut quinque pollices complectitur. ۵۵ inferné, ut in A. sim- 
plici, marginibus membranaceis vaginantes et amplexicaules, ad apicem teretes. Scapi plures 
inter bases dilatatas foliorum terminalium , spathellis sive squamis angusto-convolutis membra- 
naceis intermixti , teretes , erecti , brevi post detrimentum partis spadicis antheris obsessz penduli. 
Spatha oblonga, acuminata, convoluto-concava , superné aperta , flavo-virens, marcido-decidua ^ 
in apice scapi cicatricem obliquam annularem relinquens. Spadix spathä brevior, itidem, et 
quemadmodum videtur; longius quam in alterá specie pedunculatus. Pacco glomeratz, ellipsoideo- 
cylindracez , coccinee , monosperme, permultis pistillis adhuc parvulis interposite. 
EXPLICATIO FIGURARUM. 
Tas. 66. 4. Summitas caudicis Ag. marantafolie, amplius dimidio minor, quam in statu naturali, a pictore Latour in 
loco delineata. — B. Folii adumbratio magn. nat. 
39 
