IX. 
DE QUIBUSDAM PASSIFLOREIS INDIA ORIENTALIS. 
Passifloreas, quee plante, majori parte scandentes, eximiä florum pulcritudine ac singulari formá 
sunt conspicux , zone torride novi orbis tantum non omnes esse proprias , res vulgo nota est. In Indiá 
quidem Orientali , sed maximé in Archipelago Moluccensi , adeo sunt rare, ut in Runran libris ne unius 
quidem speciei mentionem factam videamus. At in Horto Malabarico Raren, nobilissimi scientiz 
amabilis patrono, et quidem Tom. VIII, p. 39-45 primas nonnullarum Passiflorearum notitias ac 
figuras expositas habemus, unde jam apparet, ditissimam Floram India Orientalis hac pulcerrimá 
plantarum familia certé non omnino esse orbatam. Licet autem ille plante Indie Orientali propria 
non tanta florum pulcritudine oculos delectent , quanta plereque Passiflorea regionum occidentalium , 
natura tamen, ut hoc quasi compensaret , fructus earum splendidissimis ornavit coloribus. Verum ob 
ipsam illam florum exiguitatem et exilem speciem , quibus pauca sané cum aliis Passifloreis sunt 
communia و‎ diu addubitatum est, quonam plante, a Rurenio l. c. tab. 20, 21, 22, 23, depict», forent 
referende, num ad genus Passiflorum (1), an ad quasdam Cucurbitaceas (2), an vero, auctoribus 
Burmanno ac Linnzo, ad genus Convolvuli (3) ? — Ex observatione, quam Van Royen V. Cl. specimini 
Modecce palmate Lam. (procul dubio ex Herbario J. Burman) addidit, satis constat, jam illum hac in 
re ab «equalibus dissensisse atque idem fere censuisse, quod A. L. pe Jussieu, in Gener. Pl. p. 398, qui 
Modeccæ Ruzen. Convolvulz congeneri ex Linnxo, sed habitu cirrhisque Cucurbitacee et fructu supero 
Passifloræ affiniori, peculiare genus constituendum esse auguratur. Huic enim specimini, cui nomen 
Zeylanicum Wal hondelle tribuit, simul observans, se semen ejus etiam titulo Hondala e Zeylaniá 
accepisse, sud ipse manu hac adscripsit : « Modecca Rurxzo. Mal. VIII. tab. 20., ubi porro tab. 21. 
(1) Hanc opinionem tuetur J. Brersrus, qui duas ex illis plantis in Morto ۰, depictis in Horto F'ageliano , nomine 
Bryonias, collegit et easdem in Horto Amstelodamensi observavit, cum eas in Prodromo suo ut Flores Passionis spurios 
Malabaricos descripserit. Hunc e veterioribus botanicis secutus etiam est Proxener, Cf. ejusd. Almag. p. 283. 
(2) Unam alteramve ex his plantis Cucurbitaceis esse cognatam primum affirmavit P. Hermann. in Mus. Z eyl. p. 25 et 62, 
quo loco depictam in Horto Malab. 1. c. tab. 0 Bryoniam Zeylanicam folio quinquepartito appellat, quamvis, ut recté 
observavit J. Bormann ir Thes. Zeyl. p. 49, eandem, aut certé speciem maximé affinem, in eodem libro aliis quoque 
insigniverit nominibus, veluti : « Clematite Indicá Jolliculo aureo, rotundo, triangulo, Clematite Indicá و‎ purpureä, foliis 
» profundo incisis, radice amplá, tuberosd. » | | 
(3) Ita P. Hermann, unam earum, que etiam in Zeylanià reperitur, in Mus. Zeyl. appellans « Convolrulum Indicum 
» capreolatum, radice tuberosd, foliis profunde incisis, seu quinquepartitis, » quo etiam referendus videtur ejusdem « Con- 
» volvulus Indicus, maximus, capreolatus و‎ tuberosus , foliis profunde incisis seu tripartitis و‎ » quam unam esse e 57 
Modeccis jam J. Bermann in Thes. Zeyl. p. 73. agnovit. Hane deinde cognationem cum Convolvulo etiam tuitus est 
N. L. Burmann. in Flor. Indicá p. 45 et ipse Linnzus, tam Modeccam , quam Pal-Modeccam Busen. ad Convolvulum pani- 
culatum citans. ' ۱ ۱ 
42 
