X. 
DE ALIA ANTIARIS SPECIE MINUS NOXIA. 
Jam supra, cum de Arbore Toxicariá Macassariensi agebam , in observatione alterá pag. 58 retuli 1 
duas a Rumrmo hujus arboris commemorari varietates, Toxicariam scilicet feminam ac marem. 
Hanc, quam Capite quarto hujus libri copiosé descripsimus et figuris illustravimus , noxiä illà vi 
summoperé gaudere auctor est, Toxicariam vero feminam longè minus illà esse preditam neque 
unquam letalem ejus esse effectum. E literis quoque legati De Haas pag. 58 citatis manifesto apparet, 
hunc etiam multo majorem tribuere efficaciam arbori 7 anette , quam in Glissone crescenti, que loca 
sunt montana unius ejusdemque insule, nempe Celebes, atque adeo inter utramque arborem foliorum 
forme statuere discrimen. Tam diversa vero efficacia cum meis , tum Viri Cl. Honsrizrp observationibus 
omnino repugnat, e quibus constat, Antiarim toricariam ر‎ Jav quoque indigenam , diversissimis 
licet locis nascentem, quod ad noxias proprietates eádem semper gaudere naturá. Gratissime itaque 
mihi fuere liter: a viro amicissimo SrAxocuz missa et jam supra allate و‎ qui se in insula Timor circa 
Kupang arbores indagasse scribit, quarum succus, quamvis cum descriptione Antiaris toxicaria 
convenire viderentur, haud ullos in animalibus, in quibus ejus periculum fecerat, noxios haberet 
effectus. Hinc enim fore sperabam , ut hujus arboris speciminibus cum Javanicis collatis, omnem de 
tam gravi argumento dubitationem tollere possem. Itaque more impatiens specimina mihi promissa 
cupidé exspectabam, simul ut que de eå re scripsissem , novis additis investigationibus , copiosius 
adornarem. Doleo tamen, exemplis , annotationibus et figurz ab amico delineate non additum fuisse 
ipsum succum hujus arboris Timorensis , ut ita chemicé examinare ejusque in cconomiam animalem 
vim et efficaciam, experimentis institutis, indagare et comparare possem. Hac ۵ sunt, que de eá re 
Vir Nob. Spanocue ad me scribit : « Succi lactei in totá plantá magna est copia, quem tamen omnino 
» non venenosum comperi. Hujus in compluribus animalibus, tam interné, quam vulnerando feci 
» periculum, sed nullo effectu. » Hac autem efficacim succi diversitas, id quod jam ante suspicatus 
eram, re verá a specifico utriusque arboris discrimine, nec vero ab setate oritur, quamvis fatear necesse 
sit, utramque hane Antiaris speciem intimé esse cognatam nec facili negotio inter se distingui posse, 
id quod ei cum multis Ficubus est commune , cum quibus adeo ob consimilem habitum facile confundi 
potest. Id ipsum sibi accidisse scribit Vir Nob. SPANOGHE , qui Antiarim, nunc nobis disertius illu- 
strandam, diu Ficum habuerit, quo scilicet Genere Archipelagum Malaicum abundare nota res est : 
donec periodico foliorum lapsu admonitus speciosam illam arborem diligentius observare institueret 
et simul in eá fabricam organorum fructificationis a Ficubus plane diversam conspiceret. Itaque illud 
etiam huic speciei cum alterá commune est ; quod sub florendi tempus folia amittat , quorum preterea 
forma illi alteri satis consimilis ac plané eadem est inflorescentia. Hujus tamen arboris folia magis sunt 
oblonga, plerumque apice sensim acuminatiora (non, ut alterius, apicem versus latiuscula et tum 
aut rotundato-obtusa, aut in acumen breviusculum contracta), basi quoque longé minus inzequalia 
quam Antiaris toricarie. Precipuum vero discrimen in coenanthiorum femineorum conformatione est 
