MYRISTICA. 105 
> 
5. MYRISTICA FATUA. HOUTT. Tis. 59. 
M. foliis elliptico-oblongis acuminatis basi acutiuscülis subtus ochrascenti - sericeo- 
lepidotis, floribus fasciculatis axillaribus, fructibus elongato-ellipsoideis ferrugineo- 
tomentosis Hovrr. Nat. Hist. Tom. II. Part. 3. p. 337. 
Myristica spadicea Bu. in Bydr. Flor. Ned. Ind. p. 577. 
Myristica officinalis Garry. (tantummodo quod ad Synon. Runem ) de Fruct. et Sem. pl. I. p. 194. 
Myristica dactyloides Garry. (omnibus exceptis Synon. que ad plantam Malabaricam pertinent) 
de Fruct. et Sem. pl. I. p. 195. tab. 41. ( Nuclei analysis, cum Pericarpii descriptio ad M. mala- 
baricam sit referenda. ) 
Myristica tomentosa Tuun». (ut apud sequentes auctores quod ad plantam moluccensem , nempe Synon. 
Herb. Amb.) Act. Holm. 1782. p. 45. ب‎ Ejusd. Dissert. de Myrist. p. 4.— Wu». Sp. pl. IV. 
2. p. 870. — Spr. Syst. Veg. III. p. 65. 
Nur moschata fructu oblongo C. Baun. Pin. p. 407. — Ras. hist. pl. II. p. 1523. 
Nue myristica mas Cus. Exot. Lib. I. p. 14 cum fig. — Rumen. Herb. Amb. II. p. 24. tab. 5. 
Pala Fuker Bandanensium ; Pala Lakki Lakki Malaicorum; Palala et Pala Utan Amboinensium. 
Hasr. Preecipué locis montanis insularum Banda, Runraro auctore in aliis quoque insulis Moluccis, quamquam non 
copiosé. Planta mascula, cujus solius figuram hic exhibeo, cum ramuli fructiferi 1. c. Herd. Amb. sint depicti , mihi 
adhuc in Javá commoranti ex Bandá missa est, ubi feré semper florere dicitur. 
OBSERVATIO. 
Huic plante cum alius aliud nomen imposuerint Hourruyx anno 1774, THUNBERG vero anno 1789 , € vulgari normá illud 
preferendum videtur, quo facto aliud quoque nomen plante occidentali, anno 1788 a Swanrz ita dictae , si haec reverá ad 
hocce Genus referenda sit, tribuatur necesse est. Prieterea plante inter se reverá diverse nomine M . tomentose THUNB. 
huc usque confuse esse videntur. Planta moluccensis ab illà Horti Malab. Tom. IV. Tab. 5. procul dubio est diversa , 
siquidem ambe cum magnitudine foliorum, tum fructuum inter se differunt, qui in plantà malabaricá nullà prorsus 
virtute aromaticà gaudent. 8 quidem hoc diverso solo et elimati tribuendum esse existimat, quod mihi eo minus 
verisimile videtur, quo magis inflorescentia in Razepa libro depicta , licet cruda, ab illà plantee 076 moluccensis diversa 
cernitur. Que cum ita sint cumque character a Tuunsere M. tomentose suse adscriptus plantee malabaricee minus proprius 
esse videatur, siquidem ex Horto Malabarico non patet, an fructus ejus tomento sint obducti (1), nomen ei a Lamarck 
impositum revocandum mihi videtur. Huic itaque M. Malabarice Lam. maximé sane affinis est M. fatua Hovrr., nec non 
. et aliis quibusdam, quas omnes breviter recensere a re non alienum videtur. 
1. M. malabarica : foliis ellipticis utrinque attenuatis glabris, floribus cymosis axillaribus, fructibus ellipsoideis (fortasse 
glabriusculis) Lam. Act. Paris. 1788. p. 162. — Ejusd. Enc. bot. IV. p. 388. 8. 
Nux myristica major spuria Malabarica Ras. hist. pl. II. p. 1524. 8. 
Panam-palea Raren, Hort. Mal. IF. 7.9. tab. 5. 
Nux Indica oblonga , intrinsecus similis Nuei Moschate Jon. Baun. hist. pl. p. 399. (nisi forte hoc citatum ad sequentem 
E] 
speciem sit referendum !) 
Hasır. Ubivis in sylvis Malabarie. 
2. M. macrocarpa, 
Nux Myristica quarta , seu oblonga , e£ maxima ex monte Balete ad St. Mathaeum collecta CaugLL. Frut. et Arb. in Ins. 
Luzone nascent. in Ras. Append. hist. pl. III. p. 88. 
(1) Hane tamen tomentosam esse perhibet Lamarck, licet eam nonnisi ex Hort. Malab. se cognovisse fateatur, itaque verbis Rheediane descri- 
ptionis talem dederit explicationem , qualis iis tribui non possit. Hac enim sunt ipsius Rurzeou verba J. c. p. 10. « Fructus bini terni, aut plures 
» conjunctim ramulis inherent, oblongo-rotundi, ac ovo anserino cum formá tum magnitudine haud absimiles, extus viridi-flavescentes, cortice 
» Crasso, carnoso, molli ac pulvinato, saporis acido-adstringentis, odorisque ingrati, tecti, juglandis aut persici in modum, cet. » 
پږ 47 
