All. 
DE QUIBUSDAM ORCHIDEIS E TRIBU VANILLEARUM. 
Plante , quarum descriptioni botanice hoc Capite operam navare constituimus , neque in Moluccis , 
neque in ora Malabari® spontane» provenire videntur, siquidem nulla earum inter Orchideas , Sive a 
Runrmo, sive a Ruzepio aliisque auctoribus descriptas , mentio facta reperitur. Eo magis vero ex ingenti 
Orchidearum copiá, que mihi in Archipelago Javanico innotuerunt, ipsas has plantas tractandas 
elegi, quia ob intimam affinitatem cum vegetabilibus illis Americanis, unde notissimum aroma 
Stlique Vanille sive Banille petitur, quasi sud sponte nos excitant, ut tam pretiose mercis culturam 
eliam in provinciis Indicis experiamur. Mea enim fert opinio, neque ea levis et inconsiderata , sed 
firmissimis innixa fundamentis , insulam Javam, quam haud immerito dextrum oculum coloniarum 
Indicarum dixerim, eá gaudere soli bonitate colique temperatura, ut culture Vanille aromatice 
aliarumque hujus plante specierum , que fructus aromaticos ferunt , felicissimum promittat successum. 
Hujus plante in Javam inferendz jam anno 1824 feci periculum eamque idcirco e caldariis nostris 
arcessivi. Surculus autem ad me transmissus, quo tempore eum nactus sum, longè miserrimá erat 
conditione : vix spithameus, ex parte exulceratione affectus, cum longinquo illo itinere in vasculo 
aquá repleto stetisset , denique sine ullis radicibus foliisque. Hunc statim inferiori extremitate musco et 
humo tectum in umbrá altarum arborum ad truncum arboris ita alligari jussi, ut alterum latus ejus 
superficiei hujus corticem, quantum fieri posset, intime contingeret. Mox vero in illo surculo tantum 
non emortuo vivida vis coeli tropici cum magná meá letitiá eminuit. Novus in nodis apparuit vigor, 
e quibus radicule adventive ad succum nutricium alliciendum propullabant; excrescere cepit et 
nova internodia foliaque exserere, paucisque mensibus jam. aliquot pedes auctus erat. Hinc rapidissi- 
mum ejus fuit incrementum , haud alio vigore, ac si in patriá sua fuisset, et caulis scandens , ad arboris 
truncum alte subrepens, in hujus cacumine aciem oculorum feré fugiebat, ubi mox florere capit. — 
Hee si manifesto probabant, coelum Javanicum huic plante Americans optimé convenire , quantä spe 
sum dejectus, cum jam floribus exploratis videbam , hanc non ex iis esse Vanillis , que fructus 
aromaticos ferunt (1), sed speciem his valdé affinem , qua in hortis botanicis Europeis vulgo cum iis 
(1) Species ille Vanille, unde fructus aromatici, qui in foris prostant, colliguntur, nondum satis notee sunt. Id vero 
constat , hos non ab unà eádemque specie , quod diu crediderunt , colligi. Quamvis enim Y. aromatica Sw., quee ۵۵ 
meridionali propria est, Vanillam venalem melioris note gignat, in aliis quoque Novi Orbis regionibus species queedam, . 
haud procul dubio ab illà diverse, mercem parum aut vix inferiorem, aliz vero longé viliorem ferunt. In his commen- 
danda est, quee in coloniis nostris excolatur, Y. sativa 08108, (vid. Linnea IF. p. 978.) Baynilla mansa Hispano-Mexica- 
norum, licet huc usque imperfecté sit nota, cujus fructus tanti estimantur, quanti genuine V. aromatice Sw. Jam minus 
id mereri videtur ejusdem auctoris Y. sylvestris alieque species, qua in Indiá occidentali crescunt, quamvis omnes 
diligentiori examine indigeant. Inveniuntur et alice species, quarum fructus sunt quidem aromatici, sed naturá tam pul- 
posá, ut siccari nequeant et potius condiendis cibis sint idonei. Harum unam, nomine Y, Pomponam , commemoravit 
