94 B E A N T W o o R D ï N G 



zekerd, dat men dezelve allen missen kan^, als men 

 sijne toevlugt neemt tot voedselen uit het dieren 

 rijk — Van zelfs nogtans blijkt, dat de verstandi- 

 ge Huismoeder behoort aeht te geven, dat haar 

 Kind niet te veel noch te weinig toegediend wor- 

 êe, en de overige bestiering behoorlijk zij. 

 Ook behoort men acht te geven, of het Kind da« 

 gelijks genoegzame ontlasting heeft. Te vee! 

 verzwakt, te weinig ontrust en benaauwt de Kin* 

 deren. Zoo geene genoegzame ontlasting plaats 

 beeft^ kan men het Kind met een pisang of pieter- 

 selie stccUje in olij gedoopt, of met eea zet-pil 

 van spaansche zeep in den anus prikkelen. 



Inzonderheid is xulks nuttig 's morgens, als 

 men eerst het Kind gevoed en geene ontlasting 

 gehad heeft. Men moet van jongst op de Kin- 

 deren gewennen op eenen vasten tijd aftegaan, 

 en indien men daav moeiten toe doet, kan men de 

 Kinderen en ook ouder menschen bevrijden van 

 hardlijvigheid. Het is de moeite waardig hier 

 over na te zien Locke, over de opvoeding der 

 Kinderen lüaclz. 38, 39 &c. Zeldzaam moet 

 men tot medicijnen overgaan, doch als het de 

 nood vereischt, is de rabarber en deszelfs sijroop 

 het eenigstc en heilzaamste middel om de ontlas- 

 ting te bevorderen, vermits de rabarber onder 

 alle ontlast- middelen het ecnigste darm verster- 

 kend is.' — 



