(VI) 
21. 
22. 
23. 
24. 
25. 
26. 
21. 
28 
\ 
29. 
NE 
hem zitten in een gebogen houding, met een schuchteren blik naar den 
gast, die in geen eukel opzigt van haar droombeeld verschilde, wiens schoon- 
heid en glans onbevlekt was. | 
Hjang TorneeaL was opgetogen, toen hij de Prinses zag, en kreeg er 
berouw van, dat hij geweigerd had haar tot vrouw te nemen. Hij had er 
in de verste verte niet aan gedacht, dat het uiterlijk van de Krabbe-prinses 
dat van de Djin’s Prmsessen overtreffen zou, door haar buitengewone schoon- 
heid en volmaakten glans, waarvoor zelfs de maan moest onderdoen. 
RrkÄrÂrÂmÂ bemerkte wel, dat Hjang TForneeaL berouw van zijn weige- 
ring had, en zeide tot zijn dochter: „kom, meisje! je moet gaauw het een 
„en ander klaar maken! dit is een bloedverwant van je, het is een Prins van 
„de Djin’s van Köéling, een zoon van Hjang WinAne en Dèwi SAört. 
„Hij heet Hjang Torneear, door (zijn moeder), een Prinses van Keeling, 
„behoort hij nog tot onze familie. Kom, meisje! hij komt pas van de reis, 
„maak wat eten voor hem klaar”! 
Toen de Prinses zich stilletjes verwijderd had, zei de vader lachende: „nu, 
„466 ziet ze er uit, mijn vriend! ze heeft in ’t geheel geen manieren, en is in 
„de zee geboren (en opgevoed). Het is eigenlijk een bedorven kind, dat ge- 
„heel en al verwend is. Maar hoe denkt u er over, vriend? bevalt zij u, of 
„hiet? u moet het maar ronduit zeggen’! 
Hjang TorrecaL nam toen een zeer onderdanige houding aan, en ant- 
woordde: „och, Koning! ik vraag U vergiffenis, dat ik heb durven weigeren 
„een gunst van U aan te nemen; tevens is het een last van Hjang OrpswÂ- 
„Lam, die mij een echtgenoot wil schenken. Welnu, ik voeg mij thans geheel 
„naar zijn welbehagen! Hoe kon ik er toch toe komen, om een gunst van 
„Hjang.OrpswÄram te versmaden”? 
RäkÂrirÂmÂ liet nu Hjang ToerNecAL gaarne met zijn dochter trouwen. 
De jonggehuwden minden elkander in het paleis wederkeerig, en genoten de 
echtelijke genoegens ongestoord. Na eenigen tijd werd zij zwanger, zij beviel, 
doch niet van een gewoon kind: zij beviel van een ei. Toen men het opge- 
men had, en op den grond wilde werpen, vloog het ei in de lucht. Hjang 
TornagaL vloog het verbaasd achterna; waar het ei heen ging, schitterde zijn 
glans, als die van een meteoor m de lucht. 
