VII 
lj 
A) 
Eu Oe 
HOOFDSTUK VIII. 
She & 
Geboorte van Wanik, Naja en anderei. 
De Gemalin van Hjang WENANe was na het vertrek van haar zoon (Hjang 
Torneean) wederom bevallen van een zoon van zeer groote schoonheid, dien 
men Hjang WENine noemde. Zijn glans schitterde als die van zijn vader, tot 
groote blijdschap van zijn ouders. Hij deed, toen hij volwassen was, strenge 
boete. 
In dezen tijd was Hjang WiNAne (weêr) aan het rondzwerven en dolen 
door bosschen, op allerlei eilanden, en in den oceaan. Op het eiland Java stil 
houdende, zag hij iets als een meteoor in de lucht schitteren, en daarop met 
groote snelheid voor hem nedervallen. Hij ving het met zijn beide handen op, 
„en zag toen at het een et was. Hú wierp het ei tegen den g ) 
toen, dat het e Hij p het í len grond, en er 
kwamen twee schoone kinderen als tweelingen uit, beide met een schitteren- 
5 P] 
den glans. Hjang WiNAne wist wel, dat dat zijn kleinkinderen waren. 
Intusschen was Hjang Forneaar het ei achternagegaan, hij zag het onder 
het nedervallen voor zijn oogen verdwijnen, en zag daarop zijn vader bij twee 
a ’ te) 
‚kleine kinderen stàan. Hij naderde zijn vader eerbiedig, en viel voor zijn voe- 
ten ter aarde. De vader vroeg hem vriendelijk, waar hij al dien tijd wel naar 
toe gezworven had. De zoon deelde hem nu mede, wat er met hem geschied 
was, hoe hij, door de zee gaande, van vermoeidheid in slaap gevallen was. „Toen 
„werd ik”, vervolgde hij, „als *t ware door Hjang OrepswÄLATr opgenomen, en 
„viel ik in een paleis neder, zonder dat ik weet, hoe ik er kwam. Ík werd 
„verder door den Koning RäkÁrÂrâmÂ, die, naar hij zeide, een bloedverwant 
‚van mij was door de Vorsten van Dewani en Dewâtàä, m t huwelijk ver- 
„eenigd met zijn beeldschoone dochter. Deze beviel na eenigen tijd, niet van 
„een kind, maar van een eì met een schitterenden glans. Ik nam het ei in 
„handen, en wilde het op den grond werpen, maar het ontsnapte mij, en vloog 
‚„weg in de lucht. Ik vloog het achterna, maar niet lang geleden is het (uit 
„mijn gezigt) verdwenen. Waarschijnlijk is het hier neêrgevallen ” 
De vader antwoordde: „Zóó is het, het is hier met bliksemsnelheid uit de 
„lucht komen vallen. Ik zag het (eerst) voor een dondersteen aan, maar toen 
„ik het opsiug, was heteen ei, en toen ik het tegen den grond wierp, kwamen er 
„deze twee kinderen uit. Dit zijn dus mijn eigen kleinkinderen; later zullen 
„Zij ons in wondermagt en verstand overtreffen, en door de gansche wereld ge- 
