(X) 27. 
28. 
29. 
80. 
3l. 
82. 
99. 
XT te 
een 
Toen de Panditâ dit hoorde, hield hij zich, of hij teleurgesteld was, en 
zeide hij: „als dat zóó 1s, vriend! ben ik hier voor niet gekomen. Eigenlijk 
„ben ik hier op verzoek van mijn zoon, DÂNARÁpJÁ, gekomen, om u zijn rijk 
„aan te bieden. Hij wilde u als pânâkawan zijn leven wijden, en, als het u 
„behaagt, u daarna verzoeken, om uw dochter, de Prinses, als vorstin in het 
„paleis te laten wonen, en daarom ben ik hier gekomen. Hij denkt er ech- 
„ter niet aan, met haar te trouwen, hij wil haar maar verzorgen en oppassen, en 
„haar als een geschenk van Batäârâ Gomrror beschouwen. Maar had hij dat 
„vroeger geweten, dat hij, om haar te bekomen, vechten moest, dan zou hij u 
„dat verzoek in *t geheel niet hebben durven doen. Wie zou den woedenden 
„aanval van een DJAMROEMANGLI in den strijd kunnen weêrstaan? Zelfs de Go- 
„den in den hemel zouden er allen tegen opzien. Behalve dat spijt het mij, 
„dat uw dochter zoo vreemd is. Wie heeft dat meisje toch ingeprent, dat zij 
„onderwijs in de spreuk der wetenschap van *t hoogste geluk op de wereld 
„moest vragen? Want (die spreuk) is een groot geheim voor de aarde, dat 
„door Batärà Gopror bewaard wordt. Zij mag uiet uitgesproken worden, 
„en al wie het mogt doen, wordt door Batârâ Gorrom gestraft. Zelfs on- 
„der de Panditä’s, die op de bergen boete doen, vindt men maar weinigen, 
„die (die spreuk) kennen, en dan ook maar alleen onder hen, die bijzonder 
„boven anderen uitmunten. Ik zeg het u ronduit, vriend! de spreuk, die uw 
„dochter wil kennen, is het middel tot bevrijding van alle rampen. Alle 
„redeneringen staan daarbij achter, alle kennis is in die kostelijke spreuk be- 
„sloten; zij is het non plus ultra der wetenschappen. Als de Boetäâ’s en 
„de dieren in bosschen en bergen die kenden, zouden zij door de Goden van 
„hun lagen rang verheven worden, en bij hun dood zou hun ziel in uitste- 
„kende menschen varen. De menschen, die die spreuk kennen, worden bij 
„hun dood met de verhevene Goden vereenigd.” 
HOOFDSTUK XII. 
Wisrawa weemtl Soekèsi zelf 
len huwelijk. 
Toen Sormara dit hoorde, werd hij zoo begeerig, om den zin van die geheim- 
zinnige spreuk te vernemen, dat hij eensklaps van zijn zetel opstond, en in een 
