(XD 23. 
24, 
25. 
26. 
21. 
28. 
RER 
zijn tartend en schrikbarend brullen. Bij zijn komst in den tuin ontstond er 
onder de vrouwelijke bedienden van het paleis een allerhevigste opschudding, 
zij beefden van angst. Sorkùsr wist niet, wat zij doen zou. 
De Boetâ-vorst zond spoedig iemand naar den tuin met verzoek aan den 
Panditâ, om zich uit den tuin te verwijderen, en te vlugten in het paleis. 
Maar de Panditâà wilde niet voor DsAMBOEMANGmI wijken, en besloot, zich 
met hem te meten. 
Hij nam van zijn luid kermende echtgenoote afscheid, trok een wapenrus- 
ting aan, en kwam buiten met een boog in de hand. Toen bij tegenover 
DsAMBOEMANGLI stond, trad deze nader, en sprak, terwijl hij zijn koentà in 
de hoogte wierp en opving: „wees welkom in het strijdperk! overhaast u niet 
„al te zeer, om de Prinses als uw bruid mede te voeren! wacht eerst mijn 
„koentá-pijl af, de jonge vrouw heeft verzocht dien voor haar ten huwelijk 
„mede te nemen.” 
Toen de koentá- pijl bijna was afgeschoten, greep WrisrwÂ spoedig zijn 
wapen, de koentâ-pijl ging wel af, maar getroffen door den pijl van Wr- 
sRÂWÁ, viel hij, in zijn loop gestuit, gebroken ter aarde, en verdween. Hij greep 
zijn limpoeng, maar voordat die afgeworpen was, brak zij, getroffen door 
een pijl. Hij greep zijn trisoelâ, strekte die (naar zijn vijand) uit, waar 
voor dat hij haar afwierp, werd de trisoeläâ door een pijl getroffen. Hij 
trok zijn tjandräsá, maar ook deze werd onder het aanleggen getroffen. Hij 
greep zijn nanggälâ, maar de nanggälà werd, voordat zij afgeworpen 
werd, door een pijl in stukken geschoten. Ten laatste nam hij zijn tjà krâ, maar 
die werd door een pijl vernietigd, en nu was het uit. Door de bekwaamheid 
van den Panditâ WisrÁwÂ kwamen alle wapens, die (zijn vijand) het een 
na het andere aangreep, niet eens uit zijn handen. 
DJAMBORMANGLI stelde zich nu diep beschaamd en verwoed in positie, om zijn 
vijand meer van naderbij te bevechten, terwijl hij wild met zijn knods zwaaide. 
De Boetâ-beambten van Alënkâ waren op dat gezigt ontroerd, en kre- 
gen last om den tuin te omsingelen, terwijl de Boetâ-vorst zich op den 
toren bevond, van waar hij den gang van het gevecht met ijzing gadesloeg. 
Toen mikte WisrÂwÂ met zijn wapen, de pijl vloog met de snelheid van 
den bliksem weg, en trof DJAMBOEMANGLI in den hals. Daarmede was het 
met hem gedaan, hij plofte als een berg neder. Die het zagen, verheugden 
zich allen. De troepen, die den tuin omringden, kregen last om uit een te 
gaan. 
