In en 
(XII) nanggâlâ’s, paloe’s, piling’s, moesâlâ’s en trisoelâ’s, geleek een 
wolk, die door glans verlicht en in bliksems gehuld is. BANÉNpRÂ reed op een 
15, gouden wagen, onbewegelijk in een deftige houding. Hij droeg een grooten, 
fraai met edelgesteenten versierden staatsiehoed, een bol uitstekend borstschild 
(gandowârâ), voorts banden aan den bovenarm van goud en edelgesteen- 
ten, zijn oorringen en het achteruitstekende deel vau zijn hoed (®) waren ver- 
16. sierd met robijnen. Door den luister van zijn hichaam en de pracht van zijn 
kostuum geleek hij een berg van goud. De schitterende stralen van zijn hoed 
schenen zich ten hemel te verheffen, en de zon, die bij dien gloed bekoelde, 
te willen treffen. 
17. Op het Boetä-leger volgden de troepen van de kraton, bestaande uit 700,000 
jonge mannen, die vóór den Koning gingen, deze reden, evenals zij die achter (den 
koning) gingen, op paarden. Zij waren onkwetsbaar en van een schrikwekkend ui- 
18. terlijk. De paarden verdrongen elkander in digte drommen, en toch reden zij 
snel en geregeld bij paren; om de schoonheid van het tuig geleken zij op 
een berg van bloemen. Regts en links van den Vorst, liepen de Hoofd-m a n- 
frs. | 
19. Koning DÂNÁrÁpJÂ reed op zijn hemelsche poespâkâ van goud en ju- 
weelen, De wagen-kap was eveneens versierd met allerlei edelgesteenten, en 
omzoomd met smaragden, zooals hij die op zijn gebed gekregen had. De 
wagen werd. getrokken door acht paarden, waarvan de manen gevlochten en 
20. met gouden franjes versierd waren, die, bij het op en neêr gaan, op meteoren 
geleken, en naar alle kanten schitterden; bij de flikkering van de ornamenten 
van den wagen hadden zij veel van een zachten regen van sterren. 
21, De Vorst zelf was van volmaakte gestalte en schoonheid, en geleek op 
Hjang AsmÂrÁ, Als hij de zijnen tot de overwinning aanvoerde, schitterde 
de kroon op zijn hoed, als de maan, die de ronde doet bij de sieraden der 
aarde. 
Achter den Vorst ging een groot leger in zeer digte drommen, als een mist 
22, die alles overdekt. De aanvoerders reden op wagens, elk op zijn plaats. Het 
was een overheerlijk gezigt, die troepen te zien marcheren, (daar) zij in hun 
verschillende uniformen geleken op brandende wouden. De schitterende vlag- 
23. gen waren ontrold, en verspreidden heldere glansen, de (lange) wimpels 
CLE EEE EEN 
(2) Het achteruitstekende deel van den hoed. Het Javaansche woord beteekent eigenlijk adelaar, Men moet 
hierdoor het achteruitstekende deel van den staatsiehoed verstaan, dat eenigzins op een adelaarsvlerk geleek, Ia eenige 
wajang-poppen ziet men dat deel duidelijk afgebeeld, 
6 
