men OT 
deed 
Km) 
10. 
1 
12. 
13. 
14. 
15. 
mike JG pen 
„algemeen bekend is, moeijelijk te bestrijden, zijn legerhoofden zijn allen even 
„dapper. Zijn leger bestaat voor de helft uit Boet4’s, en voor de helft uit 
„menschen.” 
De Vorst van Alénká was getroffen, toen hij dit hoorde, en sprak bij 
zich zelven: „wat mag toch wel de oorzaak daarvan zijn? vaisschien is I)4- 
„„NÁrÁp3Â wel boos op zijn vader. Als ik hem liet begaan, ep hij tot de 
„hoofdplaats mogt doordringen, zou dat maar opspraak verwekken, die zeer 
‚ „ongepast zou zijn; (van den anderen kant) is het een schande voor het land, 
oa 
„dat ik met zoo’n kind moet gaan vechten. Dat is al heel flaauw 
Daarop ontbood hij zijn legerhoofden, zij traden het paleis binnen onder ’t 
„geleide van den Patih Mrixrracná, een zeer oud man en gewezen Bo e- 
pati van Alénkâ. Toen zij binnen het paleis gekomen waren, sprak de 
Boetä-vorst: „Minrraaná! bereid u spoedig voor den strijd! want er is een 
„Vijand gekomen, namelijk DANÁrÁpsÂ van Lokápálá met zijn gansche 
„leger. Neem de helft van de Hoofden mede ten strijde, en laat de helft 
„als reserve bij mij. Doch weest allen op uw hoede en vertrouwt er maar 
„hiet op, dat die DÁnÁrÁpsÂ nog een kind is, want in den oorlog is hij ze- 
„ker moeijelijk te weêrstaan. Welaan, mijn zoon, PranasrÂá! trek hem mede 
„te gemoet, maar let op ’t geen ik je zeg! Je moet met bedaardheid vech- 
„ten, en niet maar in den blinde. Als het tegenloopt, moet je terugtrekken, 
„en als het medeloopt, moet je je best doen, om je te bezinnen, en maar 
„niet vooruit stormen, zonder aan (den raad van je) vader te denken. Mrn- 
„TRAGNÁ! je bent al bejaard, onthoud mijn bevelen! als Pramasra zich soms 
„mogt vergeten en zijn dapperheid tot het uiterste wil voeren, moet je hem 
„spoedig laten retireren | Heb ook medelijden met de troepen, en zorg, dat er 
„niet te veel sneuvelen! Gaat nu allen naar buiten en vertrekt nog heden van hier” ! 
Na de eerbiedige betuiging van hun gehoorzaamheid gingen al de leger- 
hoofden naar buiten, zij lieten de krijgsmuziek klinken, en daarop kwam alles 
te Alénká in opschudding. Al de Boetâ’s verzamelden zich met hun wa- 
pentuig onder luid klinkend geschreeuw. PranastÂ gaf last aan de eene helft 
van de legerhoofden om achter te blijven, en aan de andere helft om met 
hem mede te gaan. Toen allen gereed stonden, en de krijgsmuziek het sein 
gegeven had, rukte de voorhoede op. De aanvoerder, Mixrraaná, reed op een 
olifant, terwijl hij met zijn moesmâlâ zwaaide, en zijn kroon hel schit- 
terde. Luid weêrklonk het rumoer der benden van allerlei soort van Boetâ’s 
die onder hem stonden; zij brulden van strijdlust. 
