(XIV) 
12 
18 
A 
terugdeinsden. 
Toen het Boetäà-leger van Lokâäpâlâ im de grootste verwarring naar 
alle kanten vlugtende, door de pijlen werd nagezet, rukten de Boetâ’s van 
Al&nkâ gillende vooruit, en vielen met groote snelheid als om strijd aan, 
om den vijand in te sluiten. j 
Daarop nam GOoHMOEKÁ vol woede in persoon deel aan den strijd. Ook 
WisNornKÁRÁ stortte voorwaarts met zijn afschuwelijk woeste benden onder 
‚ dappere, sterke, goed verzorgde helden. Al de 700,000 Boetä’s vielen in één 
15. 
16. 
17 
massa aan, niemand kon hen weêrstaan; zij rukten aanhoudend voort, als een 
stortvloed van bergen. Toen kwam BANÉNpRÁ met zijn troepen tot hulp aan- 
zetten, ook GoerMorkKÂ en RorKMOrKÂ namen deel aan den strijd, en herstel- 
den met hun troepen den kans van het gevecht. 
Van den anderen kant deelden de aanvoerders van Alönkàä, als Kam- 
PÂNÁ, BÁpsrÂmorsri, DormrEKsÂ, PRADJÂNGGAÁ, MarirsÂ, SormÂNÂGRÂ, Sorp- 
WARSÁ en DJAMBOEMANGLI, zelve in het gevecht; zij vielen in grooten getale 
gelijktijdig aan, om (die van Lokäpâlä) in te sluiten. Nu onstond er een 
nieuwe strijd, waarin de partijen zich vermengden, elkander verpletterden, en 
door elkander krielden. De woede van de bloeddronken legerhoofden van A- 
18. 
19. 
20. 
21. 
lenká deed hen het bevel (van hun Vorst) vergeten. In de hitte van den strijd 
drongen zij in -digte drommen op elkander in, vele legerhoofden liepen vol 
woede in vreeselijke gedaanten vooraan. Het was, of zij de aarde deden schud- 
den, 
Onderscheidene legerhoofden van Alönká klommen van hun wagens, om 
zich liever te voet onder hun troepen te mengen, hun partij uit te kiezen en 
door hun slagen op allerlei wijzen te profiteren, verscholen onder hun troepen 
en hen tevens beschermende. De olifant van RorkmonkKÂ snelde vol woede voor- 
uit, met zijn tromp slingerde hij heen en weer, hij vertrapte Boeta’s, viel op 
hen aan, omslingerde hen, en smakte hen neer, terwijl zijn berijder met zijn 
moesälä regts en links sloeg, zoodat al, wat hij naderde, uiteen stoof. Maar 
KanrÂnÂ, eveneens met één sprong afgestegen van zijn wagen, kwam de zij- 
nen beschermen, hij trof den olifant- met zijn limpoeng, zoodat deze dood 
nederviel. RorkMorKÁ sprong op den grond, maar KaAMmPÂNÂ kwam op hem af. 
In een hevige worsteling duwden zij elkander, zij pakten elkander een poos 
bij de haren, lieten elkander los, stootten tegen elkander, dat zij op een af- 
stand nederploften, en dan weer bevochten zij elkander met de bindi (of 
strijdknods). 
