_ 

(XIV) 
22. 
23. 
24. 
25. 
26. 
27. 
28 
29. 
30. 
ls 
BÂpsrAmorser kwam KamPÂNÂ ijlings te hulp, en nu werd RorkmorkKÁ door 
twee personen bevochten (en gedood). Hij werd onder hun knodsslagen ver- 
brijzeld. Dit gaf groote opschudding in ’ leger (van Alénkàâ), de linker- 
vleugel werd verstrooid en verbroken. 
KampÂnÂ en BÁpsrÂmorsrr wendden zich daarna op zijde, om PrApJÂNeaÂ 
die in een hevigen strijd met GorrmorKÂ gewikkeld was, bij te staan. Hun 
olifanten waren tegen elkander aan gebonsd, en hielden elkander al worste- 
lende omstrengeld. De berijders hadden elkander van weêrskanten getrokken, 
en waren eindelijk van hun olifanten af getuimeld. Zij rigtten zich van hun 
val op, en vielen van woede krijschende op elkander aan. Hun vereenigd ge- 
brul scheen de aarde te doorklieven. Beiden waren even sterk. Zóó hadden 
zij elkander langen tijd gestooten en met den knods bevochten, en waren zij 
over elkander heen gesprongen, zonder dat een van hen de minste was. Toen 
was MarrrjÄ van de reyterzijde komen aanvallen met zijn tomârâ, doch 
GorrMorKÂ was de slagen ontweken, Door een zijsprong trachtte hij Mar1rsÂ 
te treffen, doch ook deze sprong op zijde. PrapsÂnaaÂ sloeg nu met zijn knods 
naar GOERMOEKÁ, maar deze boog zich schielijk ter zijde. 
TPerwijl nu GorrMoeKÄ onbevreesd tegen twee personen vocht, kwamen 
KAMPANÂ en BADJRÁMOESTI met hun leeerbenden toeschieten, om ongemerkt 
bijstand te verleenen (aan zijn twee tegenstanders), en met hen allen tegen 
hem te strijden. Zóó had GorrmorkÂ het dus mef vier personen te stellen. 
Verbijsterd en van alle kanten omringd, werd hij door een samogàá (of knods) 
getroffen, zijn ontzield ligchaam viel, met een bons, door de knods in zijn 
vaart verpletterd, ter aarde. 
Nu was de slagorde van den woedenden olifant geheel verbroken. 
De troepen van den regter- en linker-slagtand liepen verward dooreen, en zoch- 
ten hun toevlugt bij GomnmorkKÂ, die met zijn wagen de vlugtenden dekte. 
Daarop streed hij met de meeste verwoedheid. Hij zwenkte regts en links en 
zette den wâgen in snellen vaart, zoodat hij kraakte van de hevige beweging. 
Men zag hem regts en links zwaaien, en zóó ging het op de vijanden af. Hij 
sloeg en maaide er velen te gelijk neêr, en sloeg met zijn badä&màä regts en links 
van zich af, zoodat de aangevallenen op de vlugt gingen. De troepen van 
Alénkâ deinsden in groote verwarring terug, en kozen vervaard de vlugt. 
Honderden van hen vielen onder de slagen van GommorkKÂ. Toen reed Dor- 
MRÈKSÁ op zijn krakenden wagen hem dwars in den weg, en schoot hoopen 
van pijlen op de borst van GoumorkÂ af. Zij ontvlamden, maar deerden hem 
