XV.) 
26. 
21. 
28. 
29. 
50. 
Dl. 
ò2. 
89. 
84. 
es 
kander met hun trisoelâ, maar raakten elkander niet. D5AMBOEMANGLI deed 
daarop vol woede, met zijn knods in de hand, een sprong naar hem, doch 
hij ontweek den slag door een sprong. DormrEksÂ achtervolgde hem, en 
bragt hem met de bindi een slag toe, die zijn lichaam geheel verbrijzelde. 
TormrrÂeorNÂ dit ziende klom van zijn wagen, en zwaaide een groote knods. 
DJAMBOEMANGLI trad hem te gemoet. Beide waren even sterk, en vochten lan- 
gen tijd met knodsen tegen elkander, daarop legden zij die neder, en vielen 
elkander met een bons te lijf; eindelijk bezweek TyrrrÂgoenNÁ, kromgebo- 
gen en uitgeput van krachten werd hij tegen den grond geduwd, en blies 
den adem uit. Toen TurrrÂrsÁrÂ zag, dat er reeds vier Legerhoofden gesneu- 
veld waren, viel hij vol woede met zijn krakende wagen aan. Ook TymrrÂsorpÂ 
hervatte den wanhopigen strijd, en stuitte MintrraanÂ in zijn woede. Daarop 
viel SorpwarsÂ hem aan, en sloeg naar hem met alle kracht, maar hij ont- 
sprong den slag, alleen zijn wagen werd verpletterd. TorrrÂrsÂrÂ ijlde hem te 
hulp, en schoot een pijl af, die op de borst van SorpwarsÂ ontvlamde, -zon- 
der hem te deren. Toen wierp hij hem met zijn trisoelâ, die bonzend op 
zijn borst neêrkwam, en waardoor hij bezwijmd ter aarde viel. MinrraasÂ 
zwaaide zijn knods, en sloeg daarmede naar FyrrrÁrsÂrÂ, hij ontsprong den 
slag, maar zijn wagen werd in splinters geslagen. Hierop stoof het leger van 
Lokâpälá uiteen, en vlugtte naar zijn Koning, die zich achteraan bevond. 
Koning DÂnÁrÁpsÂ zette vertoornd zijn poespâkàâ aan, en deed een aan: 
val, omstuwd van al de zijnen; het was of Hjang AsuÁrÁ nederdaalde, om 
de overwinning te verwerven. Zijn kroon schitterde vol glans, en wierp, door 
de zon beschenen, talrijke schitterende straalbundels van zich. Hij voerde 
den wagen, die in zijn vaart wild heên en weêr slingerde en stootte, tot in 
het midden van het strijdperk, en legde toen zijn boog aan. In groote me- 
nigte verspreidden zich de dadali- pijlen, () overal door elkander krielende, 
en wijd en zijd de vijanden met luid geraas verdelgende; en achter deze pij- 
len verstrooiden zich weer andere. Het was of ‘zijn boog donders uitbraakte, 
hevig bulderende vielen zij aan, even digt als een damp, zoodat vele Boetâ’s, 
ter neêr geworpen, vertreden en overal op den grond verstrooid, verspreid en 
weggevaagd werden, niet wetende, waarheen zij zich zouden wenden, om den 
fijnen pijlen-regen te ontvlugten. TorrrÂsorpÂ, TurrrÂrjÂrPÂ, WiIsNOENKÂRÂ en 
BANÉNprÂ bevonden zich niet ver van hun Heer, aan weêrszijden van de poes- 
páâkàâ. 
(1) Dadali- of vogel-pijl, zóó genaamd, omdat de punt als de bek van een vogel gevormd was. 
