XVIII) 
I. 
12. 
18. 
14. 
5, 
16. 
lij 
18. 
da vee 
„jongere broers, RAwÂNÁ en KormBÂKARNÂ zoo misvormd zijn? Op mijn bevel 
„aijn zij beide naar den berg GOHKARNÁ vertrokken, om daar als kluizenaars 
„te wonen, en den Goddelijken zegen en dapperheid in den strijd af te smeeken.” 
De zoon antwoordde: „daar heeft Vader gelijk aan, ze mogen dan wanstal- 
„tig zijn, als zij maar boven anderen in kunde en dapperheid uitmunten.” 
„Gelukkig,” vervolgde de vader, „is je moeder nu wat kalmer, daar zij 
„(nog) een zoon gekregen heeft, en die jongste zoon volkomen op je gelijkt.” 
Nu werd WiprsÂnÁ geroepen; hij kwam en kreeg bevel om zijn ouderen 
broeder met den grootsten eerbied te bejegenen. Hij maakte een sömbah 
voor hem, kuste zijn voeten, en werd wederkeerig omhelsd. 
DÂNARÁpsÁ zeide toen tot hem: „wel, WrsisÂnÂ! als het mag, moest je ook 
„maar gaauw naar den Gohkarná gaan, om zegen te vragen, ten einde bij 
„je broeders niet achter te staan in dapperheid bij het strijden, in bekwaam- 
„heid, en door een voortreffelijke inborst, als dat van menschen, die er een 
„geuoegen instellen, om naar ’£ geluk van anderen te streven, anderen het le- 
„ven aangenaam te maken en hun medeschepselen te beschermen, opdat ook 
„uw Boetá-aard moge verdwijnen, en het alzoo moge blijken, dat je de af- 
„stammeling bent van een aanzienlijken Panditá.” 
De vader antwoordde met een vriendelijken glimlach: „hetis wear, je hebt 
„gelijk! Welnu, Wr1sisÁNÂ, mijn kind! je ouder broeder zegt, dat je spoedig 
„naar den berg Gohkarná moet gaan, dat je daar strenge boete doen moet, 
„en om den zegen van Batârâ Gorrom bidden moet, om met dezelfde in- 
„borst, als je oudste broeder, Koning DÂNÁRÁpsÂâ, begiftigd te worden, en smeek 
„ook de dapperheid in den strijd van de hooge Goden af!” 
WigisÂnÂ was zeer in zijn schik, toen zijn broeder hem dit zeide, en zijn 
vader daartoe zijn toestemming gaf. De Boetá-vorst (SormaALt) werd nu uit- 
genoodigd, in den tuin te komen. Hij kwam, gevolgd door de vrouwelijke 
hofbedienden en door zijn kleindochter SArPÁKENAKA. Wr…srÂwÁ ging hem 
met zijn echtgenoote Sorkùsr te gemoet. Toen zij in orde gezeten waren, 
maakte DÂNÂRrÂpsÂ een s&ëmbah voor den Boetä-vorst, en kuste zijn voe- 
ten. Deze omhelsde hem regt hartelijk, en heette hem welkom, waarop Dâ- 
NÂRÁpJÂ met een buiging antwoordde: „hoogst verpligt”! Daarop sprak Wr- 
srÂwÂ: „(Vader!) ik heb u witgenoodigd hier te komen, omdat uw klein- 
„zoon WirisÂnÂ van zijn ouderen broeder den raad gekregen heeft, om als 
„zijn andere broeders op den Gohkarnâ boete te doen, en omdat die raad 
„geheel met mijn wenschen overeenkomt.” 
