VID 
9: 
20. 
21. 
23. 
24. 
25. 
(ID. 1 
2. 
8. 
OU ie 
De Boetä-vorst antwoordde minzaam: „dat vind ik witmuntend! Het ver- 
„heugt mij zeer, dat de jeugdige Vorst zijn jongeren broeder den goeden raad 
„geeft, om naar buitengemeene eigenschappen te streven. Welnu, mijn klein- 
„zoon, WrisisÂnNÂ! vertrek maar gaauw! grootvader geeft zijn toestemming.” 
WigisÂNÁ was geer verheugd, en boog zich tot de voeten van zijn groot- 
vader neder, daarop betoonde hij eerst zijn vader en toen zijn moeder de bewijzen 
van eerbied, terwijl zij hem teeder omhelsden. Eindelijk maakte hij een 
sömbah en vertrok. De ouders waren steeds bedroefd, en konden niet eten 
of slapen, daar zij maar altijd hun kind voor oogen hadden. Ook de aan- 
zienlijke en min aanzienlijke leden van de vorstelijke fanmlie en de edellieden 
en Hoofd-beambten waren getroffen. De hoofdplaats van Alénkà was in 
een droevige stemming en als ’t ware van haar glans beroofd, na het vertrek 
van WigisÂÁnÁ. Het was of destader onder leed. DANÄrÁpJÂ bleef zich nog 
22. eenigen tijd te Al&ënkàá ophouden, op aandringen van zijn vader, en verdiep- 
te zich steeds in vurige gebeden. WrBIsÂNÁ kwam op den berg Gohkar- 
nà aan, klom op den top, en deed daar strenge boete. 
Na het vertrek van zijn zoon kwam de Panditâ WisrÂwÂ te overlijden, 
hij werd in heerlijkheid in den hemel opgenomen. Geheel Alénkâà kwam 
in opschudding wegens het afsterven van den Panditâ. De toestand van 
Dêwi Sorkùsr was hoogst beklagenswaardig, zij deed niets dan weenen en 
teerde weg van bittere smart. Ook Koning WisrÂwÂnÂÁ was geheel trooste. 
loos, en de Boetàä-vorst werd innig bewogen bij het hooren van de weeklag- 
ten van zijn dochter. Het lijk werd zorgvuldig behandeld, en daarna op den 
brandstapel gelegd en verbrand, terwijl de Goden hun eerbiedige hulde be- 
wezen bij die plegtigheid. Wr…1srÂwÂNÂ keerde toen weêr naar zijn rijk terug. 
HOOEDS TU K XX V IL 
Jeugd van Soechbali, Soegriwa en Andjani. 
Ongeveer in denzelfden tijd, dat het boven verhaalde voorviel, leefde er 
op den berg SorKúNDRÁ een Pandità in strenge boete. Hij heette Gorâ- 
MÂ, deed boete van der jeugd af‚ en stamde af van Batârâà MáÁsÂ door diens 
zoon, Bâtârâ SorrsÂ, en verder door Hjang RawwArmÂpsÂ, Hjang Ka- 
RÂBÁ, Batârâ DrwANGKÂRA, DrWANGGÂNA, en DewÂsÂNÂ Deze was de vader 
