(XIX) 
We 
18. 
18, 
20. 
21. 
22. 
23. 
24. 
25. 
26. 
Din 
Re 
dat al wat zij maar wenschte uit dat potje zoude komen, zonder eenige uit- 
zondering, want dat al wat er op de aarde, in de zee, of in den hemel, al 
wat kostelijk en uitstekend, wat fraai en vreemd was, zich in dat achthoekige 
potje bevond. 
Na verloop van eenigen tijd werd dit aan haar broeders bekend, door dat 
de bediende, die de jongelieden oppaste, (het geheim) verklapte. Deze be- 
diende, die D5EMBAWAN heette, zeide tot hen: „he! hoe komt dat toch? uw 
„zuster heeft van uw vader, den Panditá, een buitengemeen wonderdadig 
„achterhoekig potje van agaatsteen gekregen; al wat zij maar wenscht, komt 
„uit dat potje van zelf te voorschijn, zij behoeft er niet naar te zoeken: al 
„wenscht zij ook iets uit den grooten hemel, het is daarin. En kijk! aan u, 
„Zijn zoons, geeft uw vader niets! Zijn liefde jegens één van zijn kinderen 
„is heel anders, als die jegens de anderen. Wel! vraagt van uw vader ook 
„zoo'n geschenk!” 
De jonge lieden deden, wat de bediende hun gezegd had, gingen spoedig 
naar hun vader, en vroegen dringend om een cadeau, zooals dat achthoekige 
potje, „want”, zeiden zij, „onze zuster heeft dat van vader cadeau gekregen. 
„Vader’s hefde is voor al zijn kinderen niet gelijk: de zoons krijgen niets, 
„alleen maar de dochter! Wat hebben wij toch gedaan? Als vader niet 
„van ons, zijn zoons, houdt, laat hij ons dan maar liever dooden”. 
De Pandità GorÂuÂ was uiterst verbaasd, toen hij zijn zoons zoo hoorde 
spreken, en antwoordde vriendelijk: „van een geschenk aan je zuster, daar je 
„van spreekt, weet ik niets af. Komt, roept je zuster ANpsanNreens hier! dan 
„zal ik haar vragen, wie haar dat agatenpotje gegeven heeft”. 
SOEGRIWÁ maakte een s&mbah, en verwijderde zich, om zijn zuster te roe- 
pen. Daarop kwam ANDJANIL, door haar broeder begeleid, bij haar vader. Deze 
sprak haar op een vriendelijken toon aldus aan; „zeg eens, mijn kind! ik 
„moet je wat vragen. Je broers, SorBaur en SorGriwÂ, dringen bij mij aan, 
„en zeggen, dat ik je een achthoekig potje gegeven heb. Kom, zeg mij eens 
„van wien je dat gekregen hebt! Zeg het maar ronduit, en haal het hier, ik 
„wil het eens zien!” 
Het meisje ontstelde zeer, toen zij die woorden van haar vader hoorde, en 
zel in de haast: „och, vader! mijn broers jokken! ik weet er niets van, dat 
„ik een achthoekig agaten potje zou bezitten; ik heb zelfs nog nooit een ge- 
„aien.” Daarop zag ze haar broeders aan, en zeide: „ben jelui gek? wat kun 
„Je sprookjes verzinnen, door zoo iets aan vader te vertellen!” 
