XX) 
18. 
19. 
20. 
21. 
22. 
23. 
24. 
25. 
ON 57, In 
„over! Het is immers duidelijk dat je een schurk bent; want zelfs voordat 
„ik je er om gevraagd heb, ga je mij al eerst beschuldigen. Als je mij het 
„niet dadelijk geeft, zal ik je in flarden scheuren !” 
En zóó wierpen zij elkander een tijd lang in hevigen toorn beschuldigin. 
gen naar het hoofd, totdat SorgBarr spoedig naar zijn tegenpartij toetrad en 
een aanval deed. SogerrwÂ sprong op zijde, maar achtervolgd weêrstond hij 
hem, zoodat zij tegen elkander sanbonsden. Bij den kampstrijd in dapper. 
heid vochten zij met gelijke krachten. Zij worstelden, omslingerden elkander 
met beenen en armen, lieten elkander los en vielen tegelijk op een afstand ne- 
der. Toen gingen zij elkander op het hardst duwen, en met de knieën stom- 
pen, zich om elkander slingeren, en met alle kracht heen en weêr trekken: 
Zij vochten in dolle woede, gaven hun toorn lucht, en schreeuwden naar de 
wijze van apen op een akelige wijze. In de woeling en worsteling drukten zij 
elkander de nagels in ’t aangezigt, grepen elkander bij de haren, trachtten el 
kander vaneen te scheuren, onder het vechten met de nagels te wonden, en bij 
de harige huid te pakken. Zij krabden elkander met de nagels, sloegen el- 
kander met de vlakke hand, liepen om elkander heen, en trachtten elkander 
in stukken te draaijen. SorarrwÂ verloor den strijd. Bij het duwen raakte 
hij onder den voet, en werd hij getrapt en vertreden. „Welnu,” snoefde 
SouBArr al schreeuwende, terwijl hij vast op hem staan ging, „beweeg je 
„nu eens, waterdier! dat. er uitziet als een aap! als je dan toch zoo dap- 
„per en sterk bent, probeer het dan maar met mij te vechten! Doove! heb 
„je dan nog niet vernomen, dat SorBarr buitengemeen moedig en dapper is 
„en bovennatuurlijke vermogens bezit? Als je dan nog leven wilt, kom gaauw’! 
„geef mij dan het potje! het is mijn eigendom, anders zal ik je vermoorden !” 
SorariwÂ was verbaasd, toen hij die snoeverij hoorde, bedacht zich (een 
oogenblik), en zag toen, dat zijn lichaam de gedaante van een aap gekregen 
bad, en geheel en al met haar begroeid was. „Ach,” kermde hij, luid wee- 
nende, „mijn broeder, SorBari! bekijk je lichaam eens! dezelfde ramp als 
„mij is jou ook overkomen; door een beproeving van de groote Goden heb- 
„hen wij de gedaante van apen gekregen.” 
SorBALr kreeg een schrik, toen hij die woorden hoorde, en zag toen, dat 
hij werkelijk de gedaante van een aap had. Luid weenende viel hij zijn 
broeder, die ook nog steeds weende, om den hals, en zei: „ach, SorerIwÂ, 
„mijn broeder! wat zijn wij beide toch diep ongelukkig, dat wij die ramp 
„moeten ondergaan, en wel naar aanleiding van zoo'’n agaten potje. Kom! 
