XXI 5. 
ENEN 
De Panditá antwoordde glimlachend op een kalmen toon: „komt, zwijgt 
„nu, en weent niet meer! troost u daar mede, dat dit alles geschied is door 
„den wil der Goden, en daaraan moet Jij en je moeder je maar onderwerpen. 
„Maar gaat heen, doef strenge boete op den berg Soenjäpringgä, en 
‚ „smeekt om den Goddelijken zegen. Daar zul je het middel vinden, om den 
„gunst van de voortreffelijke Goden te verwerven, en tot Koningeu van het 
„apen-heer verheven worden. Later zal er een dappere, met uitstekende ver- 
10. 
JL. 
12. 
„mogens begaafde Boetàä-vorst van Kiskéndá zijn, een vijand van Batârâ 
„ENDRÁ, hij zal door jou toedoen verdelgd worden. Daarna zal Batârâ 
.„Wisnor mensch worden, en naar Ajodyà gaan; na een hevigen kampstrijd 
„zal hij het prachtige paleis van Alénkâ verwoesten, en daarin zul jij hem bij- 
„staan, als vrienden en trouwe volgelingen van Batàâärâ Wi1sNor, tot heil en 
„Zegen van de wereld. Dan zul je ook van dezen rampzaligen toestand be- 
„vrijd worden, en al mijn kinderen zullen gunstelingen van Batáârâà Wrsnor 
„aijn, en als t ware duizenderlei zegeningen deelachtig worden. Jij, mijn 
„zoon SonBari! je moet boete doen, en als een vledermuis (aan een boomtak 
„hangen, later kun je dan doen wat je verkiest. SorariwÂ! je moet als een 
„kidang (van gras en bladeren) gaan leven; en jij, ANDsANI! moet het voor- 
„beeld van je broeders volgen, en in je boete als een kikvorsch aan de kant 
„van het water zitten. Luistert naar mijn woorden, mijn zoons! doet je ui- 
„terste best, en streeft naar dapperheid 1n den strijd, want wat je te doen 
„hebt, namelijk: de hulp aan de Goden te verleenen, zal een moeijelijke taak 
„Zijn. 
De kinderen kusten daarop de voeten van hun vader, en gingen toen op 
reis. Zij kwamen op den berg Soenjäpringgà,en gehoorzaamden aan de be- 
velen van hun Vader. SoramiwÂ deed boete als een kidang. SorBam deed 
boete, door als een vledermuis aan een waringin-boom te gaan hangen; op 
den top van den Soenjäpringgàâ stond een zeer hooge waringin-boom, 
dáár deed hij zijn boete, en hing hij aan een hoogen tak. ANDsANr ging als 
een kikvorsch boete doen aan den oever van het meer Madirdà, zij zat 
daar met de beenen schuins onder het lichaam, de eene kmie boven de an- 
dere, aan de kant van het water, zij at piets dan de bladeren, die op haar 
schoot vielen, en dronk niets, dan de dauw, die op haar eigen lippen viel. 
Zóó deden de drie kinderen van GorâmÂ streng boete. 

