EME on 
HOOFDSTUK X VIII. 
Hbasamoeka, Vorst van Alenka en zijn 
broeders. 
(XXD13. Keeren wij terugtot de drie zoons van Wisrâwä, die op den berg Goh- 
14. 
15. 
16. 
Ue 
18. 
19. 
karnâ boete deden. 
RawÂNÄ had nu vijftig (}) jaren boete gedaan, naar ’t aantal van zijn hoof- 
den gerekend, telde hij voor elk hoofd vijf jaren boete-doening, dat is dus 
voor tien hoofden juist vijftig jaren. Nadat hij vijftig jaren boete gedaan 
had, werd zijn boete welgevallig aangenomen, Batärá Gomrop daalde tot 
hem neder, en honderdduizenden van Goden volgden dat voorbeeld. Zij 
warlden als een zachte regen van geuren in de lucht, kwamen boven zijn 
stulp, en juichten hem toe. Op de vraag van Batárâ Gorrop, welke belooning 
hij voor zijn vijftigjarige strenge boete wenschte te ontvangen, antwoordde Dâ- 
SÁMOEKÁ: „geluk voor mij, o Heer! dat uw Goddelijke Majesteit tot mij ne- 
„derdaalt! Heer! zegen mij, opdat ik steeds mag zegepralen, en alle menschen 
„en Boetäâ's mag overtreffen, opdat niemand op de aarde en onder het 
„luchtgewelf mij evenare, en zelfs de Goden in den hemel mi te zeer 
„vreezen, dan dat zij met mij zouden strijden, opdat al de Goden mij 
„gewonnen mogen geven, en beven van angst, als zij mij zien, en opdat al 
„mijn vijanden op aarde verbranden! (lk vraag), dat Batârá Gorrop mij in 
„al mijn wenschen toegeeft, en (mij de gave verleent, om) allerlei ontzag -en 
„schrikwekkende gedaanten aan te nemen.” 
Op die bede van DÁsÁmorká gaf Batârâà een bevestigend antwoord, en 
met luid gejubel getuigden de (andere) Goden, dat Batârâ Gopror al zijn 
beden inwilligde om de, vastheid van wil, waarmede hij vijftig jaren lang boe- 
te gedaan had. 
Hierop vertrok Batáräà Gopror met zijn gevolg; en DÄsÁmorkÂ keerde 
naar Alënkâ terug. Dáár komende, trad hij, zonder zich te laten aandie- 
nen, het paleis binnen, ontmoette zijn moeder, en hoorde me’ aandoening, dat 

(1) Wat den duur van Dâsâmorgâ's boete aangaat, komen de handschriften niet overeen. Twee stellen dien op tien, 
twee op veertig, en tweeop vijftig jaren. De Indische overlevering, zooals men die ook in de vroegere door 
den Heer C. F, Winter Sr. uitgevene bewerking van dit verhaal vindt [bladz. 15), spreekt van honderd ja- 
ren, nl. tien jaren voor elk hoofd, De gewone Javaansche traditie stelt dien duur op vijftig jaren, en deze 
schijnt door den schrijver gevolgd te zijn. 
