(XXII) 
14. 
15. 
16. 
IL 
18. 
107 
20. 
21. 
22. 
23. 
Ae 
Toen DÁsÂmorkÂ zijn draak zag verdwijnen, was hij zeer teleurgesteld, daar 
die draak zoo hoogst gevaarlijk was, en toch tegen Sorrarr niets vermogt, en 
zelfs zonder moeite gedood werd. Hij zette zich vol woede in positie, krijschte, 
brulde op een vreeselijke wijze, zette, terwijl hij onder het krijschen al zijn 
buitengemeene vermogens aanwendde, zijn mond wijd open, en te gelijk met 
het geluid kwamen er vier millioen Boetä's uit, onder het gehuil van stor- 
men en wervelwinden. Schrikwekkend waren de Boetâ’s van, allerlei ge- 
daanten, er waren dwerg-Boetàä's bij honderdduizenden, soort bij soort, zoo 
groot als kleine kinderen, maar met de gedaante van Boetàä’s, wier beet 
vergiftig was, van wier tallooze massa's het wemelde en zuisde. Van andere 
Boetâ’s kwamen alleen de rompen voor den dag, van anderen alleen de 
hoofden zonder hals, of de dijën, de beenen, of alleen de armen, of de hand- 
palmen en voetzolen. Er waren er van allerlei soort. De achtersten namen. 
al meer en meer toe in grootte. Zij wierpen hun knodsen, met bulderend 
geraas, In de hoogte, en vingen die weer op, terwijl zij wild schreeuwden 
als het gerommel des donders. Boetàâ’s van allerlei gedaante zag men in 
tallooze menigte vooraan, en in ijzingwekkende massa’s naderen. Van ach- 
teren, van voren, van de hinker- en van de regterzijde vielen zij gelijkelijk op 
SOEBALI aan, maar deze werd al fierder en moediger, dikker en grooter. Zijn 
geschreeuw vervulde de lucht, hij verdedigde zich woest met armen en bee- 
nen, en sloeg de Boetâ’s daarmede, sloeg met zijn staart heen en weder, 
en velde velen neder, slingerde die om hun hals, kneep die toe om hem te 
wurgen, slingerde die om hun lijf, sloeg er een knoop in, en trok hen heen 
en weer, boog hun nek en knieën krom, en smakte hen op den grond. Zóó 
werden al die wonder-Boetà’s verdelgd en vernield; die hij met de voeten 
aanraakte, vieleu uit elkander, alsof ze in stukken gehakt waren, die hij met 
de handen van zich sloeg, braken door midden. De groote Boetäâ’s hielden 
het vol, dapper en vol moed sloegen zij met paloe’s en piling’s, of met 
knodsen, koentà’s, tjâäkrä's en tjandräsâ's, maar SorsBarr bleef ongedeerd; 
hij deed in eens een sprong, greep een palmboom om er mede teslaan, deed 
van zijn kant nu ook een verwoeden aanval, en trachtte de Boetä’s die voor- 
op liepen, en om strijd in memigte aanvielen, door den palmboom af te pare- 
ren, zij werden te pletter geslagen, regts en links op den grond verstrooid, zoo- 
dat men er overheen kon loopen als over een vloer. Op die wijze werden de 
voorsten verdelgd en totaal vernietigd. Die achter hen aan kwamen, gingen 
‚van schrik op de vlugt, en liepen de dwerg-Boetàä's in de haast omver, de 
