(XXV) 
10. 
JE 
12. 
18. 
14. 
16. 
1 
Alle Vorsten der aarde, zonder uitzondering, moesten hem te Alénkâ hulde 
bewijzen, en alle Boetâ's en menschen moesten hem de diepste onderdanig- 
heid betoonen. Hij stelde er zijn genoegen in, dat aij al zooveel aanzienlijke 
rijken verwoest had, en riep al zijn strijdvaardige legers te zamen, om over- 
al rond te zwerven en steeds te vechten. Zijn roem was bestendig, als die 
van een overwinnelijk strijder, en daarom besloot hij nu, de Goden aan zich 
te onderwerpen, en het verblijf van Batârà EnprÂ te verbrijzelen. 
Zijn legerbenden waren al uitgerust, en stonden onder aanvoering vau zijn 
oom, den Patih Pramasrá, zijn moeders broeder, in slagorde op hun plaats, 
evenzoo waren al de Boetâ-aanvoerders strijdvaardig met al hun benden, 
en op de aloen-aloen uitgerukt. 
DÂsÁmorkÂ trad in zijn alom beroemd prachtgewaad buiten het paleis, en 
daarop kwamen de Legerhoofden in beweging. Hij zette zich op een schitte- 
renden troon, aller glans verbleekte voor hem, en allen zaten in een gebukte 
houding voor zijn aangezigt, toen er eensklaps een bode aankwam met een 
brief van zijn broeder, den Vorst van Lokáäpâálâ. De gelederen van de hon- 
derd millioen strijdvaardigen openden zich, en de bode, met name GommorKÂ, 
trad zonder eenige bedremmeling nader, om den brief aan te bieden. Ook de 
legerhoofden maakten voor hem ruimte. DÁsÂmorkKÁ nam den brief aan, open- 
de dien, en las het volgende: „dit is een brief van den Koning van Lokâpâlä, 
„van mij, DÂNÂRÂpJÂ of WisrÂwÂNÂ, den Vorst van Lokäpâlä, aan U, Dá- 
„SÂMOEKÁ, Koning van Alënká, den magtigen Vorst, wiens legers ontelbaar 
„Zijn, met tienduizenden van onderhoorige Vorsten en Legerhoofden en met 
„ontelbare Dityâs, Dijoe's en Rasöksâ's! edele Vorst! houd toch op met 
„uw minachting van al wat er op de aarde is! houd er nu toch dadelijk mede 
„op, want al de groote Goden zijn om U in groote verlegenheid. Bedenk toch, 
„broeder! dat Gij de Vorstelijke zoon van een Panditâ zijt, herinner U, 
‚ „dat Gij mijn broeder en een Vorst met het karakter van een Pandità zijt. 
„Bemin dus al de Goden, opdat zij U genegen zijn, en U openbaringen geven 
„tot vermeerdering van uw roem, en wees omtrent uw medeschepselen niet 
„wreedaardig 1” 
Toen DâsÂmorkKÂ dezen brief van zijn broeder DÂNnÂrApsÂ gelezen had, trok 
hij in hevigen toorn zijn tjandrâsâ, naderde zijn broeders gezant, GorMmorkKA, 
greep hem aan, draaide hem het hoofd om, en sneed het met zijn tjandrâsâ 
af, zoodat het lichaam dood nederviel. Het hoofd vloog in de lucht, en riep 
uitdagende: „hei, hei, DÁsÂmorkÂ! nu brengt ge een onschuldigen afgezant om 
