(XXVI) 
12. 
18. 
14. 
15. 
16. 
878 
18. 
19. 
XXVIL 
nn Me 
strooiden. Zij geleken een zee, die zich uitstort en het geheele land over- 
stroomt. 
Intusschen was de voorhoede reeds op het grondgebied van Lokâpâlâ 
aangekomen. Toen de Patih BAnáNDrÁ vernam, dat de vijanden van A lön- 
kâ aangekomen waren, en dat de afgezant GornMmorkKÂ gedood was, omdat het 
hoofd (van GonmorkKá) in Lokâpâlâ voor zijn voeten neder viel, gaf hij dadelijk 
kennis aan zijn Heer, dat de afgezant GonmoekKÂ door zijn broeder DÁsÁmorkKá 
gedood was, en dat deze met zijn leger reeds op het grondgebied van Lok â- 
pâlâ was aangekomen, om het te verwoesten, en zijn Vorst te verdelgen. Op 
het vernemen van de tijding, dat zijn jongere broeder DÂsÂmorkÂ tegen hem 
oprukte, was Koning DÁNÁRrÁpJÂ zeer aangedaan. hij peinsde, verweet zich 
zelven zijn benarden toestand, (en sprak bij zich zelven): „Het is toch wat al 
„te erg met hem! men kan hem geen goed. doen, ik zoek zijn liefde te win- 
„nen, want na Vaders dood bekleed ik, als oudste broeder, Vaders plaats, daar- 
„om raad ik hem ten besten, opdat het hem voortdurend welga, tot roem 
„van zijn Koningschap. Hij daarentegen wil mij ongelukkig maken, en goed 
„met kwaad vergelden. (Maar) handelen dan niet alle Boetà’s, zoo als wilde 
„dieren mm het bosch? Zij willen dat men maar altijd hun genoegen doet, en hun 
„volop geeft, zoo lang zij nog in de wildernis zijn, kan men hun geen goed 
„doen. Hij kan het zelfs over zijn hart krijgen, om het ongeluk van zijn 
„broeder te zoeken, en hem om te brengen. Maar ik zelf heb roekeloos ge- 
„handeld” Hij herinnerde zich nu het vroegere gezegde van Narädâä, dat 
Lokäpâálâ later door zijn broeder verwoest zoude worden, tot wraak voor 
zijn vroegeren aanval op Alénkâ, en (de overtuiging dat het zijn noodlot 
was) troostte hem. 
Daarop zeide hij vriendelijk: „wie voeren het leger in persoon aan?” Pa- 
tih BANÉNDRÁ antwoordde na een buiging: „Uw broeder DÄsÁmorkÂ met 
„al zijn legerhoofden, alleen uw broeders KormBÄKARNÂ en Wr…grsÁnÂ zijn er 
„niet bij, evenmin als bun troepen” DÁNÁrÂpsÂ sprak daarop: „nu, Pa- 
„tih! roep het leger dan maar bijeen, en lever hem slag buiten de hoofd- 
„plaats! verwijder u nu maar spoedig! 
De Patih BANÁnprÂ verwijderde zich, en liet overal door de geheele hoofd- 
„plaats op de köndang’s, gong’s en bèri’s slaan. Al de Legerhoofden 
stonden daarop (spoedig), ten strijde toegerust, met hun troepen onder de wäpens. 
TomrÁtsÂrÂ en TarrrÂsorpÂ bleven, met alle (andere) Legerhoofden van de 
menschen, als wacht van hun Heer op de hoofdplaats achter, alleen de Boe” 
