Ze GE 
(XXVID weèr, zij begaven zich te midden der strijdenden, en verpletterden alles on- 
14. 
16. 
1. 
18. 
vo 
(>) 
der hun wagens. Ook BaNÓNDRÂ deed zijn wagen kraken, begaf zich in ’t 
midden om de zijnen te helpen, spande zijn boog, en schoot zijn wonder- 
pijlen af, die met levendig gedruisch door elkander warrelden, en in onafge- 
‚ broken rijën bij. hoopen van tienduizeuden op den vijand vielen. Velen wer- 
den door de pijlen van BANÉNDRÁ getroffen; want bij honderdduizenden werden 
er afgeschoten, en als er tienduizend verdwenen, kwamen er honderdduizend voor 
inde plaats. In groote verwarring vielen vele Boetà’s, en werd het leger van 
Alenkàä door de pijlen in ’t naauw gebragt. 
Poen de Patih Pranasra den ondergang van het leger zag, gaf hij aan zijn 
Legerhoofden last, om met hun troepen aan te vallen, en met allen spoed mede 
te vechten, en daarop namen WirorraksÂ, BÄpsrÁmoesti, MamrirsÂ en PRADJÂNG- 
cÂ persoonlijk deel in het gevecht. In de grootste verwoedheid brullende, vielen 
al die Legerhoofden aan met pijlen, koentâ’s, bädâmâ’s, parasoe’s, sa- 
rampang’s, döndâ’s, gandi’s en piling’s. Zij drongen op de vijanden in, 
en vertrapten ze regtsen links. Vele Legerhoofden stegen van hun wagens of van 
hun ohfanten, gooiden hun knodsen in de hoogte, en sloegen, vernielden, en verplet- 
terden (alles). Het leger van Lokâäpâlâ, door de tegenpartij overstelpt, werd 
van schrik ter aarde geworpen, en werd in dien strijd geheel verslagen. 
WisNoeNKÂRÁ, een uitstekend held van Lokâpâlàä, viel verwoed, op zijn 
krakenden wagen, met de zijnen aan; in digte drommen drongen deze gelijkelijk 
op, al verder en verder voortdringende, werden zij (met de vijanden) hand- 
‚gemeen, en stortten zich met geweld over hen uit. Al de Legerhoofden van 
Algnkàâ drongen om strijd op, om te vechten. Zij omringden den dapperen 
WiIsNOENKÂRÁ van alle kanten, en sloten een digten kring om hem. Als een 
bruidegom in optogt, werd hij van alle zijden omstuwd van vijanden, die hem 
+ 
‚in ‘t naauw bragten, naderden, en van nabij bevochten. Door een regen van 
wapenen, als nanggàlâ’s, parasoe’s, koentá’s, limpoeng’s, gandi’s 
en piling’s overvallen, werd zijn wagen verbrijzeld. WrIsNorNKÁRÁ sprong 
van den wagen, gooide zijn knods in de hoogte, en weerde, daarmede regts 
„en links slaande, al de Legerhoofden van zich af. 
Men verhaalt, dat Batârâ Wisnor op dat oogenblik in hem voer, want deze 
wilde zich in een mensch incarneren, ten einde naar Maïspati te komen. 
‚Hij zocht naar een middel, en nam daarom in de hitte van den strijd deel. 
Daar Batârâ Wissor dus in den dapperen WisnoenkKÁRrÁ huisde, was deze 
zoo hevig in zijn woeden, dat niemand hem weêrstaan kon. 
