XCXVID) 
24. 
28. 
KEO 
de rhoofden vl n, n C e NTRAGNA, dit ziende, kwam 
Al de Legerhoofden vlugtten, alleen de held MinrraanÂ, dit ziende, k 
em op zijn kra an Wa moet. Wis ÂRÁ wierp in zijn woede 
] j krakenden wagen te gemoet. WisNOENKÂRÁ wierp in d 
een limpoeng op hem af. MriNrraanÂ sprong van zijn wagen, maar de 
. wagen werd getroffen, en viel in duizend splinters op den grond. Mrnrrac- 
NÂ legde nu in de uiterste verwoedheid zijn boog aan, en naderde Wisnoen- 
KÂRÁ, zij stonden nu beide fe voet tegen elkander over, als een dubbelde B a- 
„târâ KÂrÁ. MinrraanÁ schoot een buitengemeen krachtige pijl af, trof Wis- 
NOENKÂRÁ door en door, en het bloed stroomde uit zijn lichaam. Nadat Wis- 
NOENKÂRÁ door MINtrAGNÁ gedood was, werden al de (andere) Legerhoofden 
ook verdelgd. Alleen de Patih BaANÉNprÁ bleef over, maar was van zijn 
„troepen verlaten, en trok zich spoedig terug, hij wilde nog welstand houden, 
maar dan was er niemand, die zijn Vorst berigt kon geven van het sneuve- 
len der legerhoofden. Toen hij zich terugtrok, weken de nog overgeblevene 
troepen ook. 
Toen DâsÄmorKÂ zag, dat de vijanden op de vlugt gingen, dat er velen 
gesneuveld waren, en dat de overgeblevenen verward op ’t slagveld rond- 
dwaalden, wreef hij spoedig zijn handen, er kwam een vlammend vuur uit 
dat de vijanden nazette tot op de hoofdplaats, en toen de vlugtenden op de 
„aloen-aloen gekomen waren, werden zij nog vervolgd door het vuur, dat 
den vijand verbrandde, en daar alles in opschudding en verwarring bragt 
Op de hoofdplaats stak het zelfs de gebouwen in brand. Groot en algemeen 
was daar de verslagenheid om de hevigheid van den strijd. 
De Patih BANÉNprÂ trad in het paleis, maakte, toen hij bij zijn Vorst 
kwam het teeken van eerbied, en sprak: „groote Koning! Uw dienaar moet 
„U een ramp mededeelen, namelijk de nederlaag van zijn leger, velen zijn er 
. „gesneuveld, hun aanvoerders zijn gevallen, WisNoENKÂRÁ is door Minrraaná 
„gedood, ook de beide Krijgsoversten, zoons van RorkmorkÂ en Gorr- 
„MOEKÀ, zijn met hun troepen gesneuveld, benevens de aanvoerders der hulp- 
‚ „troepen, er is geen een van hen meer overgebleven. De vijand heeft lijken 
„op lijken gehoopt, maar is (zelf) nog niet het minst in aantal verminderd. 
„De legerbenden van uw broeder zijn ontelbaar, en achteraan is het nog zoo 
„vol als een damp van al de troepen, die nog niet in t gevecht geweest 
„zijn. Uw broeder, de Koning van Aléngkâ, vergeet zich inderdaad geheel 
„en al, en zal zich in den strijd niet ontzien, om het op Uw leven aan te 
„leggen. U mag dus wel op Uw hoede zijn, en daarom heb ik mij dadelijk 
„terug getrokken, en mijn leven niet te gelijk met dat van de andere Leger- 
