(XXX) 21, 
22. 
30. 
dl. 
GG 
zich weder, om op nieuw te worstelen. Zij vochten zoo een tijd lang met 
hevigheid, en rolden en liepen om elkander heen, draaiden in het paleis ü 
een kring rond, want al worstelende hadden zij elkander daarin gestooteu 
en gesliugerd, zoodat er van alle kanten een geschreeuw opging onder de 
vrouwen, die de strijders zagen, en van angst ontstelden en beefden. Toen zij 
in de tuin van het paleis kwamen, werden de bloemen verstrooid, al de bao- 
men vielen om, en werden door de beide heldhaftige en sterke strijders neêr- 
„gezwaaid. DÄsÄmorkÂ wreef zijn linkerhand, zoodat er vuur uitkwam, maar 
de Koning van Lokâpâlâ wreef ook zijn linkerhand, zoodat er water uit- 
‚kwam, en het vuur voor het water verdween. Alle vreeselijke wapenen vlogen 
door elkander. Toen de strijders weêr buiten de stad gekomen waren, ver- 
hieven zij zich tot op een- berg, waar zij op nieuw hun vermogens aan- 
wendden, en hun krachten tegen elkander maten, door gelijkelijk tegen el- 
5. kander aan te bonzen, en gelijkelijk elkander af te weren. Hun wondermagt 
nam miet af, maar nam zelfs verbazend toe: bij de inspanning van hun reu- 
genkrachten reikten zij tot den hemel, het vuur vlamde al heviger, en de don- 
‚derslagen verhieven zich hoog in de lucht. Poen zij zich in de hocgte verhie- 
ven, en keer op keer als rook opstoven, kwam de hemel in ramoer, en schreeuw- 
den de bewoners van EnprÂ’s hemel, namen in allerijl de vlugt, en weken 
Î. met hun geheele gezin naar een verwijderde plaats om hun leven te redden 
De Dewâ’s en Djawâtâ’s, die magteloos waren, gingen naar een verafge- 
legen plaats in den hemel. Toen de vechtenden den hemel met hun hoofden 
aanraakten, stortte de hemel naar beneden, en viel in de zee. De Goden vlo- 
‚gen weg naar den vasten wal, en dáár komende, verhieven zij zich wederom in 
de lucht in een westelijke rigting, waar zij zich tijdelijk vestigden, daar hun 
hemel verdwenen was. Al wat door het vuur werd nagezet, verteerde in de 
‚ vlammen, de dieren des wouds namen de wijk naar diepe valleijen. De zee 
zag er uit, of zij omgeroerd werd en kookte; vele visschen stierven, of werden 
bedolven onder de brokstukken van den gevallen hemel. 
Terwijl de strijders zoo buitengemeen hevig mef elkander worstelden, en 
hun wondermagt tegen elkander maten, kwamen er vele Goden met een 
boodschap van Batârâà Gorror, die de strijders gelastte, zich spoedig naar 
beneden te begeven, en niet in de lucht te vechten, daar dit groote ontstel- 
tenis onder de Goden verwekte, maar weêr op de aarde te strijden. Toen daal- 
den zij neder, en vochten zij op de bergen, zij worstelden daar, en vielen el- 
kander aan met zulk een geweld, dat het donderde in het gebergte, de spelon- 
