EE ON 
(XXX) Nimfen, die bestemd waren voor de edelen, die den heldendood op het slag- 
veld gestorven waren; allen, die voor dat doel afgezonderd werden, waren al- 
leruitstekendste Nimfen. 
18. DâsÂmorkÂ kwam daar, nog in zijn draagzetel zittende, aan. Maar de God- 
heid, die de poort bewaakte, kreeg een schrik, toen hij DÂsÂmorkÂ in zijn 
‚19. draagzetel zag aansnellen, en schreeuwde: „hei, Boetâ, DÄsÂmorkÂ! wat kom 
„jij hier doen? ga maar’gaauw weêr naar beneden! keer terug! want dit is 
XXL 1. „de geheime poort van Batârâ Goeroe, zelfs de Goden mogen hier niet rond- 
„loopen. Je wilt maar doen, wat je in den zin komt, en den heerlijken hemel 
„bestijgen, zonder dat men je ontboden heeft. Keer spoedig terug! want als 
„Batârâ Gorror op je vertoornd werd, zou dat je ongeluk zijn. En er be- 
2. „staat immers in der daad een belofte van Batârâ Gorror omtrent je persoon, 
„dat je namelijk later zult strijden tegen een hoogverheven Held, die een leger 
„van apen bezit, en die je met je broeders en verdere familie zal verdelgen; 
„en dan zal Alénkàä door de apen verwoest worden. Stijg daarom maar spoe- 
„dig van je draagzetel!” he 
3. Met droefheid hoorde DâÂsÁmorkÂ de waarschuwing van de Godheid, dre 
de poort van den Nimfen-hemel bewaakte, hij steeg af van zijn draagzetel, en 
A, bad op de wijze der Boetâ's, en niet in de houding, waarin de menschen 
bidden. (!) Hij smeekte in zijn gebed, dat hij den afgesloten, goed bewaak. 
ten hemel, vol van Nimfen die voor gesneuvelde helden bestemd waren, mogt 
5. kunnen binnentreden en aanschouwen. Na dit gebed stapte hij op de poort 
toe, en duwde die met de hand open, maar toen hij er met zijn eene hand 
binnen was, sloegen de vleugels van de poort toe, zoodat zijn regterhand er 
tusschen gekneld werd en hij die niet kon terugtrekken; hoe meer hij zijn 
6. best daartoe deed, zoo veel heviger klemde de deur. DÁsÂmorkKÂ kromp ineen» 
krijschte en brulde van hevigen pijn, zijn donderende stem scheen door alles 
heên te dringen, de lucht vaneen te scheuren, en de drie werelden te vervullen. 
Vele Goden werden opgewipt en sprongen verschrikt van hun zitplaatsen, het rom- 
melde, raasde en daverde in de lucht, en de aarde beefde. Batârâ Gorror gaf 
glimlachend aan de Godheid, die de poort bewaakte, bevel om de deuren voor 
1. hem een weinig openen, DâÂsAmorkÂ trok daarna zijn hand los, maakte voor 
de poort een sëmbah, en wel die van iemand die tot Batäârâ Gorror bidt. 
Toen ging hij met zijn gevolg weg naar andere oorden in het gebergte. 
(5 De Boetä’s bidden staande, met wijd geöpende oogen en open mond, De menschen, evenals de apen, bidden met 
ingehouden adem, voorover gebogen, en met de oogen op de punt van den neus gerigt, 
