XXX) 
8. 
10. 
11. 
13. 
— 100 — 
HOOEFDSTUK XXII. 
Ontmoeting van Wasämoekà met Widawati- 
DâsÂmonkÂ zag een berg met een kluizenaars-verblijf, omrivgd van helder 
water, met alle mogelijke vruchtboomen en met een fraai gebeeldhouwden, ge- 
metselden vijver, met figuren van ingezette geele agaten en roodachtig geverfd, 
het hek was versierd met paarsche en groene agaten, als fraai lofwerk van 
bloemen. | 
De bewoner van die kluis was een Prinses, de uitstekendste der aarde, ge- 
naamd Dèwi WipÂwarr, het puikje der vrouwen. Zij stelde zooveel genoegen 
in het kluizenaarsleven, dat men er overal over sprak, en het navolging vond 
bij de Nimfen. Alle kluizenaars van de aarde deden voor haar onder in 
strengheid van boete. Het zou ons echter te ver leiden, als wij al de wijzen, 
waarop zij haar boete uitoefende, en al de sieraden en schoonheden van haar 
kluis gingen beschrijven. 
Toen DÂsÂmorKÂ, bij het zien van dien buitengemeen schoonen berg, uit zijn 
draagzetel gestegen en de kluis genaderd was, zag hij een vrouw zóó uitste- 
kend schoon, dat het scheen, dat de hemelsche Raras-arr, de Gemalin van 
Batäârâ BrÂuÂ, met haar in schoonheid niet kon wedijveren; Dèwi Ramm 
was niet zoo schoon als Dèwi Wipâwari. Inderdaad hield Dèwi Ser zich 
dan ook in haar persoon verborgen, en daarom had de Bagawan Weranas- 
‘par haar als zijn dochter aangenomen. Na den dood van (den Bagawan,) 
12. 
haar pleegvader, verving zij hem, en bleef in zijn kluis, al dien tijd er op 
wachtende, dat Wrisnos zich incarneren en naar Maiïspati gaan zou. Langen 
tijd had hij daartoe geen middel gevonden, maar eindelijk kwam de oorlog van 
Lokäpâlâ met Alsnkâ. Toen hield Batârâ Wisnor zich een oogenblik 
bij de strijders op, en incarneerde zich in een der helden van Lokâpälâ (Wis- 
NOENKÁRÄ), die door MinrraanÂ gedood werd. (*) Hij incarneerde zich daarop in 

1 
(5) Batârà WisNon heeft zich elf malen geïncaraeerd, en op aarde een geruimen tijd geleefd. De zesde incarnatie was 
n Ardjoenà Säsrä, de zevende in Rämà van Ajodyä, en de achtste in Krésnâ van Dwâräwati. De twaalfde 
incarnatie ligt nog in de toekomst; dan zal hij gaan wonen in een paard, onder den naam van Kalënki Watâärä, hij 
zal nederdalen, en de bergen in de zee slaan, de zee zal het land overstroomen, op het einde der dagen, als de kijamat of 
oordeelsdag aanbreekt. Dit zijn dus vaste incarnatie's. Hieronder wordt niet gerekend de overgang van Wisnoe in 
Wisnoeukärä even voor diens dood (in de 27e. zang, het 23e, vers medegedeeld). Deze incarnatie was een eenvoudige 
overgang, of pantjadan. Dergelijke overgang had nog eenmaal plaats, en wel vóór de incarnatie in Râ&mä, toen Wier 
noe een poosje in Djâmâdagni ging wonen, 
ee 

