— 105 — 
(XXXIÌ)zij te Magâdâ, Maïspati, Mantili en Ajodyâ was, goed in zijn ge- 
17. 
heugen. Hij dacht er maar onophoudelijk aan, hoe zij hem alleen gelaten had, 
en tot zijn bitteren spijt in het vuur gegaan was. Des te meer rustte hij zich 
nu uit, hij verzorgde zijn leger goed, en deelde dagelijks geschenken uit aan 
zijn groote legermagt. Doch verlaten wij nu vooreerst het rijk van Alënkà, 
(wiens Koning) zich onophoudelijk ten strijde voorbereidt. 
HOOFDSTUK XXIV. 
Maésasoera van Adiskenda in oorlog met Batara Endra. 
18. 
Lo; 
20. 
Zalk 
22. 
23. 
Er was een uitstekend Boetâ-vorst, die zijn paleis in de spelonk Kis- 
kendâ had. Hij had een ontelbaar groot leger, en heette Praboe Maësâ- 
soERÂ. Talrijk waren zijn Boetâ-legerhoofden, zijn Patih heette LämBor- 
SORRÂ, een krachtige, sterke held in den oorlog. Praboe MaësÂsourÂ brand- 
de inwendig zeer van strijdlust. Het was een Boetâ met het hoofd van een 
buffel, en een paar hoornen van twee vademen'lengte. De Patih L&mBor- 
soerÂ had hoornen ter lengte van één vadem, zijn broeder DysÂrÂsorrÂ, die 
tot, Leger-aanvoerder was aangesteld, en zeer uitmuntte in den strijd, was in- 
derdaad al zeer wanstaltig, want hij had het lichaam van een wilden stier 
met het hoofd van een vreeselijken Boetâ, en was zoo groot als vier oli- 
fanten. | 
Alle Vorsten in de nabijheid beefden voor Praboe MaësÁsorrÂ, daar hij 
hun steeds lastig viel, met zijn legerbenden hun rijken verwoestte, en onrust 
stookte, niemand durfde hem te staan: de Vorsten en de Panditâ’s, die in 
het gebergte boete deden, en digt bij Kisk&éndàâ woonden, stonden veel ang- 
sten om hem uit, want de Boetâ’s haalden alles onderste boven. Zij vlugtten 
naar alle zijden, alsof zij weggejaagd werden, de een sleepte den ander mede op 
de vlugt, en van de verhuizende T'jantrik’s zag men overal enkelen verstrooid 
rondloopen; die verder van Kisk&éndá verwijderd woonden, vlugtten naar an- 
dere bergen. Ook de Goden in den hemel en in de verblijven van Batârâ En- 
DRÂ werden verontrust door MaësÂsorRÄ van Kisköndâ, die met zijn benden 
niemand ontzag, en zóó bragt hij de wereld al meer en meer, al heviger en hevi- 
ger jn onrust. Zijn paleis in de spelonk geleek op het paleis in EnprÂ's gewesten, 
en scheen de groote hemel (zelf) te zijn. Alles was van goud gemaakt met 
kostelijke ornamenten en edelgesteenten. Doch Koning MaësâsorrÂâ leefde ver 
14 
