COXXHD 
10. 
Lt: 
12. 
— 107 — 
„zetten, zonder dat men je geroepen heeft. Keer terug! het is niet geoor- 
„loofd (verder te gaan)!” 
LimBorsorrÂ antwoordde: „ik ben een Boetâ van Kisk&ndà, mijn Ko- 
„ning heeft mij uitgezonden, om mij naar Batáràâ Énprâ te begeven, mijn 
„tending is vriendschappelijk; laat mij daarom verder gaan, en houdt mij 
Seb Op 
De Goden hernamen: „al was dat ook alles waar, zoo moet je toch terug:- 
„keeren. Kom! geen Boetâ mag immers in den hemel van Enprá komen!” 
De Patih antwoordde op een norschen toon: „als je mij dan toch volstrekt 
„hier wilt aanhouden, wil ik (hier) hever omkomen, laat dan alleen mijn naam 
‚ „maar terugkeeren! Is het misschien omdat je met zoo ontelbaar velen bent, 
„en omdat je zoo ten strijde bent uitgerust, terwijl ik hier geheel alleen ben? 
„welnu, ik zal alleen op je inloopen!” 
Daarop sprak een der oude Goden op een overredenden toon: „je moet 
‚ „hem niet met geweld willen ophouden! die Boetá is nu al wanhopig, en 
„het mogt eens tot een gevecht komen, mogelijk zou dit Batâràâ ENprÁ niet 
„bevallen bovendien is het tot dus ver onder afgezanten gebruikelijk, listen 
„te gebruiken. Ook zie ik wel aan zijn voorkomen, dat hij geen gemeene 
„Boetâ is, mogelijk is hij een aanzienlijke Boetâ. Het is dus beter, dat 
„wij aan Batârâ EnprÂ berigt geven van hetgeen hij verlangt.” 
Daar nu de andere Goden dien raad goed vonden, vroeg de oude Godheid 
„aan LúuBorsorRÁ op vriendelijken toon: „nu ja, dat is wel! maar wacht hier 
„eerst een oogenblik, dan zal ik eerst berigt geven aan Batârâ ÉnprÂ, (mear 
„zeg mij eerst,) hij mogt er eens naar vragen: wat is Uw betrekking in de spe- 
„lonk van Kisköndâ, en hoe is Uw naam?” 
LämBorsorRÂ antwoordde: „ik ben Patih en heet LämBorsorRÂ.” 
De oude Godheid ijlde daarop spoedig voort, en sprak, toen hij bij Batârâ 
ÉnorA gekomen was: „Heer! ik geef U kennis, dat er een Patih van de 
„Boetä’s is aangekomen, hij komt van Kisköndàá, en heet LämBorsorrÂ, 
„hij is alleen, heeft niemand bij zich, en zegt, dat zijn Koning, MaësAsorrÂ 
„van Kiskëndä, hem gezonden heeft. Wij hebben getracht hem op te hou- 
„den, maar dat is ons niet gelukt, hij is niet bang, al wordt hij ook door 
„velen omsingeld; hij wil maar volstrekt verder gaan en U ontmoeten. Ik heb 
„hem gelast zijn togt te staken, want die Boetâ heeft het plan om geweld 
„te gebruiken.” 
Toen Batârâ ÉnNprÂ dat hoorde, ontstelde hij hevig, en zeide vriendelijk: 
