(XXXIID 
94. 
85. 
96. 
37. 
XXX. 1. 
— 110 — 
die met sterren versierd is, en waar de bliksemstralen in alle rigtingen door- 
heên schieten, zoodat zij naar alle zijden stralen uitwierp, fonkelde, flikkerde 
en schitterde. Zóó rukten dan de Goden naar Kiskëndâ op. 
Toen de Patih LümpossonrÂ te Kisköndâ was aangekomen, ging hij 
aanstonds naar zijn Vorst, en deelde alles mede, wat hij gezegd en hoe hij 
gehandeld had in zijn zending naar Batärâä ENprÂ, en wat deze geantwoord 
had. Toen Koning MaösÂsorrÂ dit verslag hoorde, werd hij hoogst verwoed, 
en riep uit: „men kan dien ondankbaren toch geen goed doen! die Batârà 
„ÉnNpRrÂ slaat het aanzoek van iemand, als ik ben, van de hand! Welaan dan, 
„Patih! ruk uit met al Uw medebevelhebbers, zij moeten zich voor den strijd 
„gereed houden! Verzamel al de Boetä’s van Kisköndä. Ik wil zelf mede 
„tegen den hemel van Batârâ ÉNDRÂ optrekken ! 
De Patih nam dien last op zich, trad buiten de spelonk van Kisköndàâ, 
en trok evenals DyArÁsorrÂ zijn wapenrusting aan. Toen de Patih buiten 
gekomen was, gaf hij aan alle bevelhebbers last, om zich voor den strijd ge- 
reed te maken, en toen verzamelden zich de Boetä’s van Kiskëndà geheel 
gewapend onder luid geraas en geschreeuw, de tallooze menigte bewoog zich 
„als de golven. Maar voordat het Boetäleger geheel en el bijeen gekomen 
was, werd men verschrikt bij ’t hooren van groot gedruisch in de lucht, ver- 
oorzaakt door de komst van het Goden-leger van Batârâ EnprÂ, dat alles 
als een wolk overdekte, 
LEuBorsorrÂ met al de Legerhoofden stelde de troepen spoedig in slagorde, 
en gaf daarop kennis aan zijn Vorst, dat de vijandelijke Goden, als een wolk 
‚in de lucht, gekomen waren. LmBorsorRÂ werd verwoed, toen hij dit hoorde, 
kwam spoedig met DjÁrÂsoerÂ buiten, en geleek op een berg van goud, 
overdekt met edelgesteenten, wiens glans, door de zon beschenen, flonkerde; 
zóó verblindend schitterde zijn lichaam. De Legerhoofden kwamen (bij zijn 
‚ verschijning) in beweging. Praboe MaësÂsonrÂ sprak hen dus toe: „welaan 
„spoedig voorwaarts! schaart U op de vlakte, niet al te digt bij de stad, dan 
„krijgen wij een uitgestrekt vlak terrein om te vechten.” 
Patih LämBorsoerÂ gaf nu spoedig aan den aanvoerder der Boet&'’s, die 
in de voorhoede gesteld waren, order, en onder het luid klinken der krijgs- 
muziek rukte de voorhoede op. Achter hen trok het leger van de andere aan: 
. voerders op, en achteraan bevond zich de Koning. Op het opene veld ko- 
mende, werden de troepen in slagorde geschaard. Aan het hoofd werd de 
Boetâ SorrÂKaromrna, die het hoofd had van vreeselijk wild varken, geplaatst, 
Tp 
