(XXIV) 8. 
HO; 
Jelle 
12. 
14. 
UD: 
16. 
Ip 
18. 
JEL 
— Il — 
zijn Boetâ’s waren één millioen in getal, het waren uitgelezene helden, 
vooraan bevonden zich vele wanstaltige Boetâ’s. In de linkerflank stond de 
Boetâ SorrÂPrAGaLBÁ, een bevelhebber, met het hoofd van een rhinoceros, 
ook zijn troepen waren een keurbende, één millioen in getal, met vreeselijke 
gedaanten. SOERÂMONGMOPRKÂ was in de regter flank met een keurbende van één 
millioen Boetäâ’s, die allerlei verschillende gedaanten hadden, en die woeste 
bewegingen maakten. In den nek stond een aanvoerder met een olifanten-kop, 
de Boetäà SorrÂGomnpsÂsÂ, een sterke krijgsbeld, met een keurbende van 
één millioen Boetâ’s. In de borst stond de Patih LömBorsoerÂ, met een 
leger van vier millioen uitgelezene helden. In het midden bevond zich Pra- 
boe MaësÂsorrÂ, omringd van gewapende Boetàâ’s. Vier Legerhoofden met 
hun legers werden achteraan gesteld, hun legers waren zeer talrijk, zij werden 
als reserve in bosschen of in het gebergte achtergehouden en waren niet te 
tellen. De opene vlakte van Kisk&ndà had de breedte van een dag gaans, 
‚zij was vierkant en effen, zonder groot geboomte, alleen vond men er alang-- 
alang, glagah en andere hooge grassoorten. 
Toen de Goden onder Batârâ ENprA zagen, dat de Boetä’s van Kis- 
köndâ opgemarcheerd waren, en zich op de opene vlakte in slagorde gesteld 
hadden, gaf Batärà ENDRÂ zijn bevelen, en werd aan ieder der Goden, die 
in het front zou aanvallen, en die den linker-en regter-flank, de borst en het 
hoofd (van de slagorde) zouden uitmaken, zijn plaats aangewezen. 
Daarop viel de voorhoede van de Goden onder het spelen der krijgsmuziek 
aan, In groote menigte vielen ook de Boetàä’s onder gekrijsch en krijgsmu- 
zeeën tegen elkander oprukten. Gelijkelijk werden zij handgemeen, bij beur- 
ten drongen de partiën op elkander in, te gelijk vielen zij aan in het hoofd, 
en den nek, in de borst en de beide flanken, elk verrigtte zijn eigen taak, zon- 
der die onder elkander te verwisselen. De Goden en Boetä’s waren even 
strijdlustig, de Goden, omdat zi toch niet konden sterven, en de Boetà’s, 
omdat zij in den strijd den dood niet telden. Allen liepen er maar op in, 
vielen aan, vertrapten hun vijanden, bragten hen in de war, vermengden 
zich onder de lange rijën der strijdenden en krielden door elkander, dronken 
van strijdlust. De Goden onder Batârâ ÉnprÂ deden hun uiterste best om 
overwinnaars te worden, maar door de Boetâ’s afgewacht, bonsden zij in 
menigte tegen elkander. In de worsteling weerden zij de nanggàâlâ’s met 
de trisoelä’s af, zij grepen de paloe’s en slingerden zich om de piling’s, 
ziek aan; terwijl zij den aanval der vijanden weêrstonden, was het, of twee 
