— 113 — 
(XXY) 29.naauw bragten. Het was donker in de lucht van de menigte van wapenen, 
80. 
"8l. 
die door hun wondermagt te voorschijn kwamen, en als een regen neêrvielen, 
De verschillende soorten van Boetâ's kwamen in rep en roer, toen die 
wapens op hen nedervielen, zij werden weggerukt, doorgesneden, doorgehakt, 
verdelgd en vernield. De Boetäâs, die in het hoofd stonden, werden in de 
pan gehakt, die in den nek stonden, namen de vlugt, die in de borst ston- 
den, hadden hun rijën verbroken, de flanken, die er van afgescheiden waren, 
werden in groote verwarring onder de pijlen bedolven. 
De Patih dit ziende, werd hoogst verwoed, wierp zijn döéndàá in de hoog- 
te, en viel met al de Legerhoofden aan, om den ondergang van hun leger 
„te wreken, zij zwaaiden hun knodsen in de hoogte, stormden wild op 
82. 
öd. 
VD. 
den vijand im, en stortten zich, in groote troepen vereenigd, op een iĳzing- 
wekkende wijze voorwaarts. De groote menigte van wonderpijlen van allerlei 
soort verdween zonder te kwetsen, al de Boetâ-aanvoerders hielden onbe- 
zweken stand, geen haar van hun hoofd werd gekrenkt, zij gingen maar 
voort te woeden, als een lavastroom, en een stortvloed van rotsen. Niemand 
kon hen tegenhouden, zij bleven steeds op den vijand in loopen. Maar de Goden 
konden (ook) niet in t naauw gebragt worden, omdat hun verschillende soor- 
ten van wapenen, vergezeld van een stormwind, op den vijand neêrkwamen, 
en van achteren als een damp bleven opstuiven. 
Al de Goden van het front, die op wagens, paarden en olifanten reden, 
besteedden al hun heldenmoed en hun bovernatuurlijke strijdkrachten, en 
lieten hun pijlen als rook opstuiven van hun bogen, onder luid gedruisch en 
‚gepaard met windvlagen. Sommige aanzienlijke Goden reden op wagens, en 
terwijl zij hun bovennatuurlijke krachten aanwendden, rolde de donder van 
hun boog, er kwamen bergen van steen voor den dag, die zich vermeng- 
den in een wervelwind, en door elkander warrelden als een bijën-zwerm, de 
‚ digte hoopen rolden en rommelden onafgebroken voort als vloeijende lavastroo- 
men. Andere Goden verstonden de kunst om hun boog aan te leggen en zoo te 
schudden, dat er van de boog vuur kwam opstijgen, dat brandde en vlamde, 
daarop volgden dan stormwinden, die bulderend als een echo op het vuur stoot- 
„ten, waardoor het vlammen uitschoot, die zich in de lucht verhieven en te za- 
men vereenigd in de rondte draaiden. Andere Goden lieten hun vermogens 
werken en ligtten hun bogen op, onder luid geraas kwamen hun pijlen te 
voorschijn, deze verhieven zich hoog in de lucht, dreigende, en al voortgaan- 
de de lucht zweepende. Nog andere Goden waren er in bedreven om hun boog 
15 
